Uzaydaki veri merkezleri işletmeler için çok pahalıya mal olabilir

Yapay zeka ve bulut hizmetlerinin hızla büyümesi, şirketleri veri işleme merkezleri (MAM) için yeni enerji kaynakları aramaya zorluyor. Son yıllarda güneş enerjisiyle çalışan yörünge veri merkezleri oluşturma fikri popüler hale geldi. Ancak NASA Jet İtki Laboratuvarı bilim insanı Vyacheslav Turyshev'in yeni araştırması, bu çekici konsept ile ticari gerçeklik arasında büyük bir mühendislik uçurumu olduğunu gösteriyor. Bu konuda Ixbt.com haber veriyor.

Araştırma kapsamında, yörünge merkezlerinin maliyet ve verimlilik açısından yer tabanlı tesislerle rekabet etme potansiyelini analiz eden matematiksel bir model oluşturuldu. Modelde ekipman kütlesi, enerji tüketimi, Dünya ile iletişim imkanları, radyasyon etkisi ve uyduların hizmet ömrü dikkate alındı. Tahminlere göre, 2028 yılına kadar dünyadaki tüm veri merkezleri yılda 325 ila 580 TWh elektrik tüketecek, bu da uzaydaki bilgi işlem sistemlerine olan ilgiyi artırıyor.

Yörünge sürekli güneş ışığına sahip olsa da, fizik yasaları bu avantajları ortadan kaldırıyor. En büyük sorun soğutma sistemidir. Dünya'da sunucular hava veya sıvı yardımıyla soğutulurken, vakumda konveksiyon yoktur. Fazla ısıdan kurtulmanın tek yolu, uzaya enerji yayan devasa radyatörlerdir. Örneğin, 1 MW gücündeki bir bilgi işlem düğümü için yaklaşık 5600 metrekare güneş paneli ve 2500 metrekare radyatör gereklidir.

Ekonomik hesaplamalar daha da karmaşık. Yörünge veri merkezinin yer tabanlı tesislerle rekabet edebilmesi için üretim ve yörüngeye fırlatma maliyetinin kilogram başına 250 ile 1000 dolar arasında olması gerekiyor. Mevcut ticari uçuşlar ise ekipman maliyeti hesaba katılmasa bile çok daha pahalıya mal oluyor. Bu nedenle, uzaydaki bulut platformları şimdilik sadece bir teori olarak kalıyor.