Ұзақ уақыт бойы ғалымдар мидың күрделі құрылымы туа біткен қасиет пе, әлде өмірлік тәжірибенің нәтижесі ме деген сұраққа дауласып келді. Профессор Peter Jonas бастаған зерттеу тобы жады архитектурасы туа біткен сый емес, нәзік баптау мен оңтайландырудың нәтижесі екенін дәлелдеді. Ғалымдар бұл процесті зерттеу үшін нейрофизиологиядағы ең күрделі әдістердің бірі — multicellular patch-clamp технологиясын қолданды. Бұл туралы Ixbt.com хабарлайды .
Зерттеуші Victor Vargas-Barroso мидың CA3 гиппокамп аймағындағы сегіз тірі нейронды бір уақытта бақылап, микро-желі ішіндегі «диалогты» талдады. Тәжірибелер нәрестелерде мидың «таза парақ» емес, керісінше, артық және ретсіз байланыстармен «жүктелген» болатынын көрсетті. Бастапқыда нейрондар кез келген әлсіз сигналға жауап береді, бірақ уақыт өте келе жүйе «pruning» (қырқу) процесінен өтеді.
Ересек ми әлдеқайда талғампаз бола бастайды: нейронды белсендіру үшін енді бір кездейсоқ импульс емес, бірнеше көзден келетін синхронды сигнал талап етіледі. Дәл осы «ересек» құрылым миға жадының толық емес бөліктерін қалпына келтіруге және күрделі образдарды тануға мүмкіндік береді. Математикалық модельдер тығыз хаостан сирек құрылымға көшу ақпаратты сақтау және өңдеу сапасын күрт арттыратынын растады.
Бұл жаңалық мидың тек көлем жағынан өсіп қана қоймай, сыртқы әлемнің әсерімен өз логикалық сызбасын белсенді түрде қайта құратынын көрсетеді. Зерттеу жадыға байланысты нейро-жағдайлар мен жасқа байланысты өзгерістерді түсінуде маңызды іргетас болып табылады. Енді ғалымдар «дұрыс» жады нейрондардың жинақталуы емес, ішкі байланыстардың нәзік сұрыпталуының нәтижесі екенін нақты біледі.
“Zamin”-ді Telegram-нан оқыңыз!
