Krishtianu Ronaldu kelajagini go'yo bo'laklab sotayotgandek: har mavsum yangi gap-so'z, har safar “yakun”ga ishonmaydiganlar. Jurnalist Ben Jeykobs keltirgan ma'lumotga ko'ra, portugaliyalik superyulduz 2027 yilda “An-Nasr”dan ketishi ehtimoli bor. Bu haqda euro-football.ru xabar beradi.
Quruq faktlar hammasini aytib turibdi: Ronaldu 40 yoshda.
U faoliyati davomida 960 gol urdi va minglik marraga yetish istagi hanuz qat'iy. Saudiya Arabistonidagi shartnomasi 2027 yilgacha, “An-Nasr” safida esa 125 o'yinda 110 gol qayd etgan.
Bu raqamlar oddiy statistika emas — Ronaldu hali “navbatchilikni topshirish” niyatida emasligini ko'rsatadi. U oilasi to'xtashni maslahat berishini yashirmaydi, ammo o'zi hamon klubiga ham, terma jamoasiga ham foydasi tegayotganini aytadi. Uning mehnat intizomi va jismoniy tayyorgarligi allaqachon shaxsiy brendning standartiga aylangan: mushaklar — kapital, rekordlar esa — valyuta.
Ronaldu A Bola nashriga bergan fikrida o'z pozitsiyasini aniq bayon qilgan:
“Men hali ham yaxshi holatdaman, klubimga va terma jamoaga yordam beryapman, unda nega davom ettirmasligim kerak?”
Shu bilan birga, futbol olami unga boshqa yo'lni ham “sekin” taklif qilyapti. “Manchester Yunayted”, “Nyukasl”, “Vilyarreal” va “Fiorentina”da o'ynagan Juzeppe Rossi Goal.com bilan suhbatda Ronalduga Gollivud eshiklari ochiqligini, hatto Joker kabi yovuz qahramon roliga ham mos tushishini aytdi. Fransiya terma jamoasi, “Arsenal” va “Barselona”ning sobiq yarim himoyachisi Emmanuel Peti esa Hochgepokert’da bu g'oyani yanada “kattalashtirib”, “Oskar” darajasigacha olib chiqdi.
Bu gaplar kulgili tuyulishi mumkin, ammo bir jihati bor: Ronaldu allaqachon oddiy futbolchi emas, katta “franshiza”. U kameraga jarima maydonchasidagi kabi mos tushadi. Shuning uchun ham “yangi Joker” haqidagi taxminlar tasodifiy kasting emasdek eshitiladi: u tomoshabinni ushlab turishni, pauzani cho'zishni, keyin esa “Siu” bilan portlashni biladi.
Asl qarama-qarshilik kinoda ham emas, “An-Nasr” uni ushlab qolish uchun klub ulushini 15 foizgacha oshirishi mumkinligi haqidagi mish-mishlarda ham emas. Eng katta savol — Ronaldu futboldan keyin ham o'ziga bo'lgan qiziqishni qanday saqlab qoladi. Uning yaqin doirasi ham e'tibor pasayib ketmasligi uchun allaqachon reja tuzayotgani aniq.
Yana bir detal ham bor: shu kunlarda Madeyrada Ronaldu haykaliga o't qo'yishgan, politsiya vandallarni qo'lga olgan. Ronaldu esa gol urgach, “Ishonishda davom etamiz, kurashishda davom etamiz” deb yozdi. Go'yo ikki xil film parallel ketayotgandek: birida u 960-golini uradi, boshqasida esa uning bronza qiyofasini kulga aylantirishga urinishadi. Ikkala hikoya ham bir narsani eslatadi — ulkanlikka nisbatan nafrat va abadiylikdan qo'rquv.
Ronaldu ketishi nimani anglatadi? Agar bu oddiy “rahmat” va sokin xayrlashuv bo'lsa, bu albatta portugaliyalikning uslubi emas. Stadionlar bo'ylab tantanali tur, film, reklama kampaniyalari va minginchi gol uchun yana bir marra — bular ancha mantiqli. U doim shunday o'ynaganki, go'yo tribunada muxlislar emas, hakamlar hay'ati o'tirgandek.
Eng keskin xulosa shuki, Ronaldu futbolni tugatishdan qo'rqmaydi — u yangilik qahramoni bo'lmay qolishdan cho'chiydi. Axborot uchun sabab yaratish esa uning eng kuchli quroliga aylangan: Pirs Morgan bilan intervyulardan tortib “Betmen”dagi ehtimoliy Joker roliga qadar.
Ronaldu “qolgan kam yillarimdan zavqlanmoqchiman” deydi. Dunyo esa shu “kam yillar” aslida nechaga tengligini muhokama qilishda davom etadi. Portugaliyalik esa o'zi eng yaxshi biladigan ishni qiladi: har bir qadamini voqeaga, har bir golini dalilga, har bir “yaqinda” deganini esa cheksizlikka aylantiradi. Uning olamida xayrlashuv ham rekord bo'lishi kerak.
Arman Tigranyants
“Zamin”ni Telegramʻda oʻqing!
