Адам өмірінің сапасы көбінесе сыртқы оқиғаларға емес, сол оқиғаларға қандай көзқараспен қарауына байланысты болады. Өмірде бәрі әрдайым біз қалағандай бола бермейді. Кейде қиындықтар, күйзеліс, күтпеген сынақтар мен ауыр күндер де болады. Алайда адамның ішкі күйі, ойлау жүйесі және миының нені көруге үйренгені оның көңіл-күйіне, шешімдеріне және бүкіл өмір сапасына күшті әсер етеді.
Шын мәнінде, ми қай нәрсеге көбірек назар аударуға дағдыланса, адам өмірде де сол жақты көбірек көре бастайды. Егер адам күн сайын тек кемшілік, мәселе және жоқ нәрселер туралы ойласа, айналасындағы жақсылықтар да көзге ілінбей қалады. Керісінше, егер адам жақсылықты байқауға, адамдардағы нұрды көруге және кішкентай нығметтерді бағалауға үйренсе, өмірдің түсі де ақырындап өзгере бастайды.
Сондықтан күн сайын өзіңізді қажет болса мәжбүрлеу керек: жақсылықты көруге, адамдардағы шынайылықты сезінуге, қарапайым күндердегі кішкентай қуаныштарды бағалауға және бар мүмкіндіктерді байқауға. Бұл басында оңай болмауы мүмкін. Өйткені ми бұрын қалай ойлауға үйренген болса, сол жолмен кете береді. Оны жаңа бағытқа бұру үшін уақыт, сабыр және үнемі жаттығу керек.
Бастапқыда бұл процесс сәл жасанды көрінуі мүмкін. Мысалы, адам өзін мәжбүрлеп «бүгін неге қуандым?», «кім маған жақсылық жасады?», «қай кішкентай нығметті бағаладым?» деп ойлауы мүмкін. Алғашқы күндері бұл қарапайым жаттығудай көрінеді. Бірақ уақыт өте келе ми сол бағытта жұмыс істеуге дағдыланады. Кейін бұл жағдай адам үшін жаңа «нормаға» айналады.
Сонда адам өмірдегі айырмашылықты ақырындап сезіне бастайды. Бұрын ашуландырған жағдайлар онша ауыр көрінбейді. Бұрын назардан тыс қалған кішкентай қуаныштар көзге түсе бастайды. Адамдар арасындағы жақсы қасиеттер, шынайы сөздер, қарапайым көмек және күтпеген мүмкіндіктер көбірек сезіледі. Өмір сол қалпында қалуы мүмкін, бірақ оны көру тәсілі өзгереді.
Берекелі өмір де көбінесе дәл осы жерден басталады. Ол әрдайым үлкен ақша, үлкен үй немесе сыртқы жағдайлардың өзгеруінен келе бермейді. Кейде адамның ішкі көзқарасындағы өзгеріс бүкіл өмірін басқаша сезінуге себеп болады. Сыртқы дүние бір күнде өзгермеуі мүмкін, бірақ адамның көзқарасы өзгерсе, ол дүниеден басқаша мағына таба бастайды.
Бұл сөздер қиындықтарды жоққа шығару деген сөз емес. Өмірде мәселелер бар, сынақтар бар, ауыр жағдайлар да бар. Алайда адам тек сол ауыртпалықтарға қарап өмір сүрсе, миы бүкіл өмірді қараңғы суреттей қабылдайды. Егер ол ауыр күндердің ішінде де кішкентай жақсылықты көре алса, бұл оның ішкі күшін сақтап қалады.
Шүкір ету де адам рухы үшін үлкен күш көзі. Кішкентай нығметтерді бағалау — бұл үлкен армандардан бас тарту емес. Керісінше, барын көре алған адам болашақ үшін одан да салауатты әрекет етеді. Өйткені ол өмірге тек жетіспеушілік тұрғысынан емес, мүмкіндік тұрғысынан қарай бастайды.
Адам миын күн сайын жақсы нәрселерді көруге үйретуі керек. Бұл әдет бір күнде қалыптаспайды. Бірақ күн сайын жасалған кішкентай жаттығулар уақыт өте келе үлкен ішкі өзгеріске айналады. Бүгін бір жақсылықты байқау, ертең бір адамдағы нұрды көру, келесі күні кішкентай нығмет үшін шүкір ету — бұлардың барлығы адам жүрегінде жаңа рухани тәртіп жаратады.
Бір күні адам түсінеді: берекелі өмір сыртқы дүние толық өзгергені үшін емес, оның ішкі көзқарасындағы өзгеріс себебінен басталған екен. Яғни бақыт көбінесе қайдадыр алыста емес, адамның нені көре алуында жасырын болады.
Сондықтан миыңызды күн сайын, әр жерде және кез келген жағдайда жақсы нәрселерді көруге дағдыландырыңыз. Бұл қарапайым кеңестей көрінуі мүмкін, бірақ өмірді өзгертуші ең күшті жаттығулар кейде дәл осындай қарапайым нәрселерден басталады.
“Zamin”-ді Telegram-нан оқыңыз!
