Италияның Ұлттық астрофизика институтының (INAF) ғалымдары бастаған халықаралық зерттеу тобы J1248+4826 деп аталатын бірегей радиокөзді анықтады. Бұл нысан «ерекше радиосақиналар» (ORC) класына жатады және оның орталық сақинасы небәрі 30 килопарсек құрайды. Бұл көрсеткіш ұқсас құрылымдардың әдеттегі өлшемдерінен 5 есе кіші. Бұл туралы Ixbt.com хабарлайды .
LOFAR радиотелескопы арқылы алынған деректер бұл құрылымның қара құрдым белсенділігі немесе супернова жарылысының нәтижесі емес екенін көрсетті. Ғалымдардың пікірінше, бұл миллиондаған жылдар бұрын галактикалар шығарған және сыртқы қысымның әсерінен қайта жарқырай бастаған «қазба плазманың» іздері.
Зерттеушілер Spitzer ғарыштық телескопы мен DESI жобасының деректерін біріктіріп, бұл сақинаның 11 галактикадан тұратын динамикалық топта орналасқанын анықтады. Әдетте радиосақиналардың ортасында массивті жұлдыз жүйесі орналасса, бұл жолы галактиканың сақина шетіне ығысқаны байқалды. Бұл құрылымның қалыптасуында күшті соққы толқындары маңызды рөл атқарғанын білдіреді.
Элисон Л. Койл мен оның әріптестерінің есептеулері бойынша, Мах саны 2.0-ден 3.3-ке дейінгі соққы толқыны ежелгі плазмалық көпіршікпен соқтығысып, құйынды сақина түзеген. Бұл процесс түтін сақинасының ауа соққысы әсерінен қалыптасуына ұқсас және галактикааралық ортада орын алады.
Бұл жаңалық астрономияда «таңдау эффектісінің» бар екенін растайды: ғалымдар осы уақытқа дейін тек алып радиосақиналарды ғана бақылап келген. Болашақта SKA (Square Kilometre Array) радиотелескопы іске қосылғаннан кейін, мұндай ықшам құрылымдар ғаламдағы газ тығыздығы мен тартылыс күштерін өлшеу үшін маңызды құралға айналады.
“Zamin”-ді Telegram-нан оқыңыз!
