Krishtianu Ronaldu kelajagini bo'lak-bo'lak qilib sotayotgandek: har mavsum yangi ssenariy, ammo “yakun” so'zi hanuz uning lug'atiga kirmagandek. Jurnalist Ben Jeykobs ma'lumotiga ko'ra, afsonaviy portugaliyalik 2027 yilda “Al-Nasr”ni tark etishi va futbol bilan xayrlashishi mumkin. Bu haqda euro-football.ru xabar beradi.
Raqamlar esa hammasini aytib turibdi: Ronaldu 40 yoshda.
U faoliyati davomida 960 ta gol urdi va mingtalik marrani ko'zlagancha oldinga intilmoqda. Saudiya Arabistonidagi shartnomasi 2027 yilgacha, “Al-Nasr” safida esa 125 o'yinda 110 gol muallifi bo'lib ulgurgan.
Bu statistikalar nafaqat hisobot, balki “men hali ketmayman” degan bayonotga o'xshaydi. Ronaldu o'zi aytganidek, oilasi unga to'xtashni tavsiya qiladi, u esa hanuz jamoaga foyda berayotganini ta'kidlaydi. Uning mehnat va tana intizomi go'yo korporativ standart: mushaklar — kapital, rekordlar — pul birligi.
Ronaldu A Bola nashriga bergan fikrida bu holatni aniq ifodalagan:
“O'ylaymanki, men hali ham yaxshiman, klubim va terma jamoaga yordam beryapman, unda nega davom etmaslik kerak?”
Bu orada futbol olami unga boshqa yo'lni ham taklif qilmoqda. “Manchester Yunayted”, “Nyukasl”, “Vilyarreal” va “Fiorentina”da o'ynagan Juzeppe Rossi Goal.com'ga intervyusida Ronaldu uchun Gollivud eshiklari ochiq ekanini, hatto Joker kabi yovuz qahramon rolini ham eplashi mumkinligini aytdi. Fransiya terma jamoasi, “Arsenal” va “Barselona” sobiq yarim himoyachisi Emmanuel Peti esa Hochgepokert'da bu g'oyani yanada “kattalashtirib”, hatto “Oskar” haqidagi taxminlarni ham o'rtaga tashladi.
Bu tasodifga o'xshamaydi: Ronaldu allaqachon oddiy futbolchi emas, u butun bir brend-franshiza. Uning jarima maydonidan kinopavilonga o'tishi, “Al-Nasr”dan eski klublaridan biriga qaytishidan ham mantiqiyroq ko'rinishi mumkin. Kamera uni zarba kabi “sezadi”, sahna esa uning pauzalari va hissiyotlarini ko'tara oladi — “Siu”dan oldingi lahzalar ham tomoshabinni ushlab turadigan epizod.
Asosiy savol esa kino yoki “Al-Nasr” uni ushlab qolish uchun ulushni 15 foizgacha oshirishi mumkinligi haqidagi gap-so'zlarda emas. Asl to'qnashuv shundaki, Ronaldu ilk bor futboldan keyin ham o'ziga bo'lgan qiziqishni qanday saqlab qolish masalasi bilan yuzma-yuz kelmoqda. Uning atrofi esa e'tibor pasayib ketmasligi uchun allaqachon reja tuzayotgani tayin.
Manzaraga yana bir keskin detal qo'shiladi: Madeyrada uning haykaliga o't qo'yishadi, politsiya vandalni qo'lga oladi. Ronaldu esa navbatdagi golidan keyin “Ishonishda davom etamiz, kurashishda davom etamiz” deya yozadi. Go'yo ikki film parallel ketayotgandek: birida u 960-golini nishonlaydi, boshqasida esa bronza qiyofasi kulga aylantirilmoqchi. Ikkala syujet ham bir narsani eslatadi: katta ko'lamga nisbatan nafrat va abadiylikdan qo'rquv.
Agar Ronaldu ketadigan bo'lsa, bu oddiy “rahmat” bilan tugaydigan xayrlashuv bo'lmaydi. Stadionlar bo'ylab olqishlar, film, reklama va mingta gol sari oxirgi yurish — uning tabiatiga ko'proq mos. Chunki u har doim maydonda shunday o'ynaganki, go'yo tribunada muxlislar emas, hakamlar hay'ati o'tirgandek.
Balki eng bahsli xulosa ham shu: Ronaldu faoliyatini yakunlashdan u qadar cho'chimayapti, u yangiliklar markazidan chiqib qolishdan xavfsirayotgandek. Axir u axborot sababini hamma narsadan yasay oladi — Pirs Morgan bilan intervyudan tortib, “Betmen”dagi Joker haqidagi farazlargacha.
Ronaldu “qolgan oz yillarimdan zavq olishni xohlayman” deya gapirarkan, dunyo u “oz yillar” aslida nechta ekanini muhokama qilishda davom etadi. Portugaliyalik esa o'zi eng yaxshi biladigan ishni davom ettiradi: har qadamini voqeaga, har golini dalilga, har bir “tez orada”ni esa cheksizlikka aylantirish. Chunki uning olamida xayrlashuv ham rekord bo'lishi shart.
“Zamin”ni Telegramʻda oʻqing!
