O‘zini sevish kechirishdan boshlanadigan sokin yo‘ldir...

Inson hayotida eng muhim, ammo ba’zan eng qiyin qadamlardan biri — o‘zini sevishni o‘rganishdir. Ko‘pchilik o‘zini sevish deganda faqat tashqi ko‘rinish, muvaffaqiyat yoki boshqalar oldida kuchli ko‘rinishni tushunadi. Aslida esa bu jarayon ancha chuqurroq. O‘zini sevish, avvalo, qalbdagi og‘irliklarni yengillatishdan, o‘tmishdagi xatolarni qabul qilishdan va o‘zini kechirishdan boshlanadi.
Har bir inson hayotda nimagadir erishadi, nimagadir erisha olmaydi. Kimdir orzusiga vaqtida yetadi, kimdir esa yo‘lda to‘xtab qoladi. Ba’zan inson qo‘lida borini saqlab qoladi, ba’zan esa qadrli narsalarni yo‘qotadi. Ammo bularning barchasi hayotning bir qismi. Muhimi, inson o‘ziga nisbatan qattiq hukm chiqarmasligi, har bir holatdan saboq olib, oldinga yurishni o‘rganishi kerak.
O‘zingizni erisha olgan narsalaringiz uchun ham, erisha olmagan orzularingiz uchun ham kechiring. Chunki har bir natijaning ortida mehnat, harakat, umid va tajriba bor. Ba’zi manzillarga yetish mumkin bo‘lgan, ba’zilariga esa vaqt, sharoit yoki taqdir yo‘l bermagan. Bu sizni kamaytirmaydi, aksincha, inson ekaningizni, o‘sib borayotganingizni ko‘rsatadi.
Topganingiz uchun ham, yo‘qotganingiz uchun ham o‘zingizni ayblamang. Hayot ba’zan beradi, ba’zan oladi. Lekin har bir yo‘qotish insonga yangi tushuncha, yangi kuch va yangi nigoh beradi. Eng asosiysi, o‘sha jarayonlardan keyin ham o‘zingizni tashlab qo‘ymaslikdir.
O‘zini kechirish — bu o‘tmishni oqlash emas, balki undan ozod bo‘lishdir. Inson o‘zini kechirganida, qalbidagi aybdorlik, afsus va og‘ir xotiralar asta-sekin yengillashadi. Shunda u hayotga boshqacha qaray boshlaydi: yumshoqroq, mehrliroq va ishonchliroq.
Hamma-hammasi uchun o‘zingizni kechiring. Kechikkaningiz uchun ham, shoshilganingiz uchun ham, ishonganingiz uchun ham, adashganingiz uchun ham. Chunki har bir qadam sizga nimanidir o‘rgatdi. Har bir xatolik sizni bugungi kuchliroq, ongliroq va sabrliroq insonga aylantirdi.
Qisqasi, o‘zini sevish balandparvoz gaplardan emas, oddiy bir ichki qarordan boshlanadi: “Men o‘zimni kechiraman”. Ana shu lahzadan keyin qalbda sokinlik paydo bo‘ladi, inson o‘zini qayta qabul qiladi va hayotga yana mehr bilan qaray boshlaydi. Keyingi sahifa shu yerdan ochiladi.
“Zamin”ni Telegramʻda oʻqing!