Нега айрим одамлар доим омадли кўринади?

Кўчада, ишхонада ёки ижтимоий тармоқларда айрим одамлар доим омадли, бахтли ва “юлдуз”дек чарақлаб кўринади. Улар гўёки ҳар доим тўғри жойда, керакли вақтда бўладилар. Бундай одамларни кўриб, кўпчилик: “Нега мен эмас?” деб ўз-ўзига савол беради.

Аслида омаднинг замирида кўпинча кўзга кўринмас меҳнат, тайёргарлик ва ички таянч туради. Омадли кўринган инсонлар кўп ҳолларда имкониятни кутмайди — улар имкон яратади. Улар ўз устида ишлайди, атрофдагилар билан илиқ муносабатда бўлади ва энг муҳими — ҳаракатдан тўхтамайди.

Психологлар фикрича, “омад” бу нафақат ташқи омил, балки ички руҳий ҳолат. Ўзига ишонган, таваккал қилишдан чўчимайдиган, ҳар бир имкониятни синчковлик билан кузатиб борадиган одамлар — омадга яқин туради. Уларга омад эмас, улар омадга яқинлашади.