Адам өміріндегі сенім — ең қымбат әрі нәзік құндылықтардың бірі. Әсіресе қарым-қатынаста, достықта, махаббатта немесе отбасында сенім жоғалса, кез келген әдемі сөз өз қадірін жоғалта бастайды.
Көпшілік өмірінде мынадай сұраққа тап болады: неге кейбір адамдар үнемі ант ішіп, уәде береді, бірақ бәрібір қателеседі? Неге кейбір қарым-қатынастарда әр сөзді дәлелдеу қажеттілігі туындайды?
Тереңірек ойлансақ, бұл сұрақтардың артында үлкен өмірлік ақиқат жасырынуы мүмкін.
Кейбіреулер мынадай пікірді алға тартады: өтірік, алдау және сатқындық қаупі бар жерде анттар мен айқайлаған уәделер көбейеді. Өйткені адам сенім жоғалған жерді сөзбен «бекітуге» тырысады.
Алайда шынайы сезім үстемдік ететін қарым-қатынастарда артық антқа қажеттілік қалмайды. Себебі онда адамның сөзі емес, ісі сөйлейді.
Ана баласына күн сайын «мен сені тастап кетпеймін» деп ант ішпейді. Өйткені оның мейірімі мен әрекеттері мұны дәлелдеп тұрады.
Нағыз дос та әр жолы «мен саған сатқындық жасамаймын» деп қайталамайды. Ол қиын күнде қасыңнан табылуымен өз қадірін көрсетеді.
Таза махаббатта да көбінесе үлкен сөздерден гөрі, қарапайым назар мен адалдық маңыздырақ болады. Себебі шынайы сезімдер көбіне артық антсыз-ақ сезіліп тұрады.
Әрине, бұл кез келген уәде немесе ант жаман деген сөз емес. Адам кейде сезімін күшейту немесе сенім білдіру үшін ант ішуі мүмкін. Бірақ қарым-қатынас тек антқа сүйенсе, бұл сол сенімнің әлсірегенінің белгісі болуы мүмкін.
Сондықтан да өмірдегі ең тыныш орын — бұл адам өзін дәлелдеуге мәжбүр болмайтын орта. Жүрек тыныш, сенім табиғи қалыптасқан қарым-қатынастарда анттан гөрі шынайылық күштірек әсер етеді.
Мүмкін, шынайы сенім дәл осындай жерден басталар.
“Zamin”-ді Telegram-нан оқыңыз!
