АҚШ-тың әлемге әйгілі The New York Times басылымы Өзбекстан ұлттық құрамасы мен "Манчестер Сити" клубының қорғаушысы Абдуқодір Хусанов туралы талдау мақаласын жариялады.
— Абдуқодір жай ғана "жаңа жұлдыз" емес, бұған дейін ұлттық нышанға айналған тұлға. Хусанов бүгінде Өзбекстан үшін кең танылған тұлға, елдің әлем чемпионатына қатысты үміттері көп жағынан онымен байланысты. Басқа құрамалар ірі додалар алдында шебер шабуылшыларға немесе креативті плеймейкерлерге сүйенетін болса, Өзбекстан өз армандарын орталық қорғаушымен байланыстыруда. Бұл мүлдем асыра сілтеу емес.
Өзбек футболы үшін Хусанов енді жай ғана қорғаушы емес. Ол елдің негізгі ойыншысы, оның бет-бейнесі және, мүмкін, қазіргі заманның ең ірі футбол үміті.
Мәселе мынада, Хусанов дәстүрлі орталық қорғаушы бейнесінен әлдеқайда алшақтап кетті. Оны тек жылдамдығы, дене бітімі мен ойын эпизодтарын тамаша оқуы үшін ғана емес, шабуылдарды бастау шеберлігі үшін де бағалайды — нақты және ұзақ пас арқылы ол дереу қарсылас шебін бұзып өтеді.
Габон құрамасының бас бапкері Анисе Яла ашық мойындағандай, Хусанов өте жоғары деңгейдегі футболшы: жас, мықты, дарынды және бұған дейін әлемдегі ең ірі клубтардың бірі — "Манчестер Сити" сапында ойнап жүр.
Криштиану Роналдуды кез келген басқа футболшыдан артық бағалайтын елде, дәл Хусанов португалдық супержұлдыздың өзбек нұсқасы ретінде қарастырылуда. Мұнда ойын стилі туралы емес, ықпал аймағы туралы сөз болып отыр. Шын мәнінде, Абдуқодір Хусанов бұған дейін — немесе таяу арада — Тәуелсіз Өзбекстан тарихындағы алғашқы шынайы жаһандық деңгейде танылған футболшыға айналған. 1991 жылы Кеңес Одағы ыдырағаннан кейін елде мықты және құрметті ойыншылар болды. Мысалы, Одил Ахмедов құрамада 100-ден астам ойын өткізіп, "Анжиде" Самюэль Это'О және Роберто Карлоспен бірге алаңға шықты. Элдор Шомұратов құраманың үздік мергені болып, А Серияға дейін жеткен. Алайда олардың ешбірі Хусанов секілді шарықтап өскен жолдан өтпеген.
Үш жыл ішінде ол жақында ғана өзбек футболшысы үшін мүмкін емес болып көрінген нәрсені орындады. Беларусьтің "Энергетик-БГУ" клубынан Францияның "Ланс" командасына, одан әлемдегі ең ірі клубтардың бірі — "Манчестер Ситиге" жол тартты. Бұған қоса, Хусанов Англияда тек атағы үшін ғана емес — ол Премьер-лига мен Чемпиондар лигасы ойындарында үнемі алаңға шықты, тіпті Англия Лига кубогын да жеңіп алды. Ал бұл — барлығы 22 жаста.
Өзбекстан үшін бұл жай ғана трансфердің сәттілігі емес. Бұл ұлттық деңгейдегі үлкен "жарылыс". Ташкентте оны бәрі дерлік таниды — тек жанкүйерлер ғана емес, футболдан алыс жандар да. Бұл таңқаларлық емес: Хусанов бүгінде шынайы танымал тұлға. Оның суреті әртүрлі тауарлар жарнамасындағы билбордтарда, сондай-ақ Өзбекстанның әлем чемпионатындағы алғашқы қатысуын еске салатын жарнама роликтерінде де орналастырылған.
Хусановтың бұқаралық ықпалы спорт шеңберінен әлдеқайда асып түсті. Өткен жылы оның тойы ұлттық деңгейде үлкен оқиға болса, өткен айда бірінші перзентінің дүниеге келуі жергілікті БАҚ-та кең құттықтаулар толқынын тудырды. Бұл жағдай Хусановтың қоғам санасына қаншалықты терең енгенін көрсетеді. Ол жай ғана сәтті спортшы емес — ол Өзбекстанның жаңа футбол дәуірінің нышаны.
Оның бейнесі неге отанында соншалықты жарқын екенінің себептерінің бірі — бұл жол әлі де өзбек футболшылары үшін сирек болып саналады. Әсіресе мұндай жаста. Хусанов 18 жасында Ташкенттің "Бунёдкор" клубынан Беларусьқа кеткен.
Өзбекстан құрамасының көптеген ойыншылары әлі де жергілікті Суперлигада немесе көршілес чемпионаттарда, кейбірі Иран, Ирак, БАӘ-де ойнауда. Осы тұрғыдан алғанда, Хусановтың тарихы революциялық дерлік.
Дегенмен, ең бастысы — барлық медиа шудың артында шынайы футбол сапасы жатыр. Хусанов трибунадан тамашалаған Габонға қарсы ойында Өзбекстан 3:1 есебімен жеңіске жеткенімен, қорғаныста онша сенімді көрінген жоқ және бірнеше қауіпті жағдайға жол берді. Журналистер дерлік бірауыздан бұл жағдайды Хусановтың жоқтығымен байланыстырды. Яғни, ол болғанда жағдай басқаша болар еді. Ал үш күннен кейін Венесуэлаға қарсы ойын бұл пікірді іс жүзінде дәлелдеді. Хусанов әдеттегі үш орталық қорғаушы сызбасына оралды — және бәрі өз орнына түсті.
Ойын 0:0 аяқталды, бірақ кештің негізгі кейіпкері — дәл Хусанов болды. 29 мың көрермен алдында ол қорғаныста үстемдік етті. Ол Венесуэла мен "Лос-Анджелес" шабуылшысы Дэвид Мартинесті оңай топырақтан айырып, трибунаны таңқалдырды. Содан кейін 50 метр шамасындай дәл паспен Остон Өруновты іске қосып, стадионды гүр еткізді. Қосымша уақытта ол Карлос Сосаның соққысын тосып, команданы анық голдан құтқарды — және тағы да алғысқа бөленді.
Венесуэлалықтар қайта-қайта артқы шепке доп тастап, жылдамдыққа сүйенді, бірақ дерлік әр жолы бірдей нәтиже: Хусанов бірінші болып жетті, допты алды, қарсыласты тоқтатты. Көп жағдайда шабуылшы алаңда қалып қоятын, ал трибуналар келесі эпизодты ән деңгейінде қарсы алатын.
Кейбір жағдайларда Хусанов орталық қорғаушыдан күтілмейтін әрекет жасады: ол сабырмен қарсылас үстінен пас беріп, дереу шабуылды бастады. Бұл оның ерекше футболшы екенін тағы бір рет көрсетеді. Ол жай ғана жақсы қорғаушы емес — ол команданың қарқынын, ырғағын және сенімін белгілей алатын деңгейдегі ойыншы. Басқа құрамаларда қорғаныс іргетас болса, Өзбекстанда Хусанов — іргетас те, нышан да, бет-бейне де.
Матчтан кейін Өзбекстан пенальти сериясында Венесуэланы ұтып, FIFA Series кубогын иеленді. Хусанов үшін бұл "Манчестер Ситимен" Лига кубогынан кейінгі бір аптадағы екінші трофей болды. Ол Габонға қарсы ойынды өткізіп алғанына қарамастан, турнирдің үздік футболшысы атанды. Бұл оның қазіргі мәртебесін толық көрсетеді. Өзбекстанда оның күшін бұған дейін білетін. Енді "Манчестер Сити" жанкүйерлері де оның деңгейін түсіне бастады.
Алдында ең үлкен сынақ тұр.
Осы жазда Абдуқодір Хусанов бүкіл бір елдің үмітін иығына арқалап, әлем чемпионатында алаңға шығады. Өзбекстан үшін бұл тарихи алғашқы қатысу болады және барлық назар дәл оған бағытталған. Соңғы ойындар, оның сенімі, жетілуі және ықпалына қарағанда, Хусанов бұған дайын. Және, мүмкін, әлем чемпионаты сондай дода болар, онда әлем Өзбекстанда бұрыннан белгілі болған шындықты ұғынып жетер: Абдуқодір Хусанов — бұл жай ғана елдің үздік футболшысы емес. Бұл бұрыннан тарихи оқиға, — деп жазды The New York Times басылымы.
