2004 жылы Франция үкіметі қаржылық стратегиясын өзгертті: мемлекет алтын қорының көп бөлігін сатуға шешім қабылдады. Сол кезде елдегі қордағы 589 тонна алтын - жалпы көлемнің шамамен 20 пайызы - нарыққа шығарылғаны айтылды.
Шенеуніктер бұл қадамды былай түсіндірді: "алтын табыс әкелмейтін актив," яғни қаражатты пайыз беретін және тезірек нәтиже беретін құралдарға бағыттаған жөн. Нәтижесінде алтын саудасынан бюджетке 4,67 миллиард еуро түскені атап өтілді.
Бірақ уақыт деген "есепші" бар: арада жиырма жылға жуық уақыт өткенде алтынның бағасы күрт көтерілді. Шамамен 2026 жылдың 4 февралінде 1 килограмм алтын құны 137 мың еуродан да жоғары көрсетілуде. Осы бағамен қарасақ, 2004 жылы сатылған 589 тонна алтынның бүгінгі жалпы құны шамамен 81 миллиард еуроны құрайды.
Осы жерде ең ауыр есеп пайда болады: 4,67 миллиард еуромен салыстырғанда, Франция шамамен 76 миллиард еуро әлеуетті кірістен қағылады. Бұл сандар "қағаздағы" есеп болуы мүмкін, бірақ мағынасы айқын: ұзақ мерзімді қымбаттаудың алдында қысқа мерзімді пайда өте аз болып көрінді.
Бір қызығы, 2004 жылы орталық банктердің келісімдері аясында Франция тарапынан бірнеше жыл ішінде үлкен көлемде (шамамен 500 тонна) алтын сату мүмкіндігі туралы айтылған - демек, шешім бір күнде пайда болған жоқ, ол жоспарлы саясат ретінде қарастырылды.
Сарапшылар бұл оқиғадан бір "құрғақ" қорытынды шығарады: алтын күн сайын табыс әкелмейді, рас. Бірақ ол инфляция, геосаяси тұрақсыздық және экономикалық толқулар кезінде ұзақ мерзімді қалқан қызметін атқарады. Яғни, кейбір активтер "жылдам ақша" үшін емес, "ертеңгі тыныштық" үшін сақталады.
Соңғы сөз: активтерді басқаруда асықпау - романтика емес, стратегия. Ал алтын шынында да сабырды сүйеді.
“Zamin”-ді Telegram-нан оқыңыз!
