Son yıllarda Özbekistan'da süper uygulama(SuperApp) sayısı önemli ölçüde arttı. Bu eğilimin kendisi kötü değil: piyasa hareket ediyor, şirketler büyümek için çalışıyor ve yeni yollar arıyor. Kısacası "hayat var."
Ancak, süper uygulama modelinin klasik bir tuzağı var. Uygulamanın iyileşmesiyle birlikte, ekipte aynı ruh hali oluşur: "Gelin, bu hizmeti de ekleyelim," "onu da tıkamayalım," "bu da olsa, tamamen ideal olur." Böylece iyi niyet, ürünü ağırlaştıran bir alışkanlığa dönüşür.
Aslında, süper uygulama fikri çok doğru: bir süpermarket gibi. Tek bir yerde durup birden fazla işi aynı anda çözmek mümkündür. İnsan için zaman tasarrufu sağlar, eli rahat. Teoride harika.
Ama pratikte, birçok süper uygulama farklı bir yol izliyor. Bir uygulamanın içinde, tamamen birbirine bağlı olmayan hizmetler yan yana duruyor: hisse senedi filmlerle, sigorta teslimatlarla, finans eğlenceyle karışıyor. Hepsi var, ama hepsi birbirine "yabancı."
Bu noktada rahatlık yavaş yavaş düzensizliğe dönüşür. Kullanıcı için bu bir gürültü: gereksiz bannerler, gereksiz menüler, anlaşılmaz yollar. En önemli şeyi bulmak zorlaşır. İnsan kendi kendine sorar: "Buraya neden girdim?"
Şirketin kendisi için de kolay değil. Marka bulanıklaşır, konum parçalanır: "Biz kimiz? Neden sorumluyuz? Başlıca faydamız nedir?" Dikkat dağılabilir ve ürüne olan güven kolayca kaybolabilir.
Yazar, bu durumu 15 yıl önce Olam.uz örneğinde kendi gözleriyle gördüğünü söylüyor. O zamanlar, Olam.uz ülkedeki en büyük internet projelerinden biriydi ve "herkese her şey" olmaya çalışıyordu. Bölümler arttı, fırsatlar arttı gibi görünüyordu, ancak ürün ağırlaştı: çok fazla içerik, çok az anlam. En önemli soru - "buraya neden geldim?" - cevapsız kaldı. İnsanlar yorgun, ilgi sustu.
Şu anda bazı süper uygulamalarda benzer bir görüntü görülebilir.
Ancak, bir süper uygulama modeli en iyi şekilde çalışır: tek bir uygulamanın içinde mantıksal olarak yakın, günlük yaşamda tek bir senaryoya bir araya gelen hizmetler. Yani, hizmetler "eşzamanlı" olmalı - birbirini tamamlamalı, aynı yolda yaşamalı.
En iyi örnek Yandex Go'dur. İsterseler, uygulamaya müzik veya film ekleyebilirlerdi, ama yapmıyorlar. Çünkü tek bir senaryo etrafında bir sistem kurdular - hareket, yolculuk, lojistik.
Başka bir örnek, ATTO. Ulaşım temasından genişletilmiş olsalar da, yine de tek bir senaryodan uzaklaşmıyor. Kullanıcı nereye geldiğini ve neden geldiğini hemen anlar.
Her ikisinde de üç soruya açık cevap vardır: İnsan neden girer, ne alır ve neden geri döner.
Aynı yerde çok fazla farklı hizmet varsa, bu üç sorunun cevabı kaybolur. Sonuç olarak, sorun herkese dokunur: müşteriye kafa karışıklığı ve yorgunluk, şirkete ise kayıp odaklanma ve zayıflamış güven.
En ilginç şey, bu sadece süper uygulamalar hakkında değil. Süper Uygulamalarda bu semptomlar yalnızca en hızlı ve en belirgin şekilde görülür. Aslında, bu her ürün, her işletme için evrensel bir kuraldır: birçok şey yapılabilir, ancak hepsini tek bir yere yerleştirmek zorunda değilsiniz.
Evet, "her şey" olmak hoş geliyor. Ancak kullanıcıya "her şey" değil, net bir fayda gereklidir. Ürün de aynıdır: çok şeye değil, temel görevine uygun olduğunda güçlüdür.
@beshtor kanalından alındı
“Zamin”i Telegram'da okuyun!
