Sıradan bir sivilce sanılan tümöre 19 yıl sonra gizemli teşhis konuldu

ABD'li 32 yaşındaki Hope Schiefer, 13 yaşındayken yüzünde beliren şişliği basit bir sivilce sanmıştı. Ancak daha sonra kendisine, yüzdeki kan damarlarıyla ilgili nadir bir tümör olan hemanjiyom teşhisi konuldu. Bu durum Need To Know tarafından bildirildi.

Hope, tümöre “Betty” adını veriyor. Tümörün içinden geçen kan akışını ve nabzı hissedebildiğini, hatta bazen bu nabız atışının dışarıdan bile görülebildiğini söylüyor. Yıllar içinde “Betty”, yüzünden boynuna ve çenesinin altına doğru ilerledi.

Tümör hayati bir kan damarına yakın olduğu için ameliyatla alınması ciddi riskler taşıyor. Bu nedenle bir çocuk annesi olan Hope, şimdilik cerrahi müdahaleden vazgeçmiş durumda.

“Yıllar boyunca tümörü kendimdeki bir kusur olarak kabul ettim. Sonra ona gücü temsil eden bir isim vermeye karar verdim ve 'Betty' dedim” dedi.

Ona göre bu isim; tıbbi tedavileri, fiziksel rahatsızlıkları, zorbalığı ve öz değerini anlama sürecindeki zorlu dönemleri temsil ediyor. Hope artık “Betty”yi, yaşadığı tüm zorluklara rağmen hâlâ hayatta olduğunun bir işareti olarak görüyor.

Tümör, Hope 13 yaşındayken, ergenlik döneminde ortaya çıktı. Başta bunun bir kist veya büyük bir sivilce olduğunu düşünerek sıkmaya çalıştı. Ancak hiçbir değişiklik olmayınca doktora başvurdu.

Bir damar cerrahına sevk edildi ve yapılan tetkikler sonucunda hemanjiyom teşhisi konuldu. Hope, o dönemde bu durumun geleceğini nasıl etkileyeceğini tam olarak anlamadığını belirtti.

Yıllar içinde MR, BT ve özel ultrason taramalarından geçti. Ayrıca tümörün kan beslemesini azaltmak amacıyla damarlar yoluyla ilaç verilmesine yönelik tedaviler de uygulandı.

Ancak “Betty” büyümeye ve şişmeye devam etti. Daha sonra doktorlar, hayati bir damara yakınlığı nedeniyle ameliyatın ciddi risk taşıdığını belirttiler.

“Dış görünüşümle ilgili zorluklarım var. Ama ben bir anneyim ve oğlum için sağlıklı bir şekilde yanında olmam, dış görünüşümün mükemmel olmasından daha önemli” dedi Hope.

“Betty”nin durumunun günden güne değiştiğini söylüyor. Bazı günler sürekli nabız atışını hissediyor, yüzündeki bölge ağırlaşıyor ve hassaslaşıyor. Kan akışı bazen gözle bile görülebiliyor.

Çocuğu doğduktan sonra “Betty” boynuna doğru daha da ilerledi ve daha belirgin hale geldi.

Hope, ergenlik yıllarından beri dış görünüşü nedeniyle ayrımcılığa ve hakaretlere maruz kaldı. İnsanlar ona dik dik baktı, fısıldaştı ve çeşitli yorumlarda bulundu. Bu durum, onun okula gitmekten kaçınmasına bile neden oldu.

Yetişkinliğinde de hakaretler durmadı. Sosyal medyada yabancılar dış görünüşü hakkında kötü yorumlar yaptı, aşağılayıcı memler paylaştı ve hatta ona karşı ağır tehditlerde bulundu.

“Neşeli ve özgür bir kızdan, kendini saklamak isteyen birine dönüştüm. Ama bugün hâlâ buradayım, hikayemi anlatıyorum ve oğlumu büyütüyorum. Yani beni aşağılayan insanlar amaçlarına ulaşamadı” dedi.

Hope, dış görünüşünün gelecekte tekrar değişebileceğinden endişe ediyor. Ancak bu korkunun, dolu dolu bir hayat yaşamasına engel olmasına izin vermek istemiyor.

“Oğlum için burada olmak ve onunla tam bir hayat yaşamak istiyorum. 'Betty' ile barışmak yıllarımı aldı ve bu süreç hâlâ devam ediyor” dedi.

Hope, kendini kabul etmenin, dış görünüşünün her yönünü sevmek veya kötü sözlerden hiç etkilenmemek anlamına gelmediğini vurguluyor. Bu, bir insanın dış görünüşünün onun sevgi, saygı, mutluluk ve dolu dolu bir hayata olan hakkını belirlemediğini anlamaktır.

Kendi deneyimi aracılığıyla oğluna ve başkalarına şu mesajı vermek istiyor: başkalarından farklı görünmek veya hayatı farklı yaşamak, bir insanın değerini düşürmez.