Kırılma Noktası: Kazakistan ve Güney Kore hammadde satışından tam sanayi döngüsüne geçiyor

Orta Asya ile Doğu Asya'nın önde gelen devletleri arasındaki ekonomik ilişkiler, niteliksel olarak yeni ve stratejik bir aşamaya adım attı. Kazakistan Cumhurbaşkanı Kasım-Cömert Tokayev'in Güney Kore'ye gerçekleştirdiği tarihi ziyaret kapsamında Seul'de Cumhurbaşkanı Yoon Suk-yeol ile yapılan üst düzey görüşmeler, «Orta Asya — Kore Cumhuriyeti» zirvesi ve teknoloji devlerinin liderleriyle yapılan toplantılar sonucunda toplam değeri yaklaşık 19 milyar doları bulan büyük ticari anlaşmalar imzalandı.

En önemlisi, ikili ilişkiler resmen «geleceğe yönelik kapsamlı stratejik ortaklık» statüsüne yükseltildi. Bu rakamların ardında iş birliği felsefesinin köklü bir değişimi yatıyor: Taraflar basit hammadde takası modelinden vazgeçerek, yüksek katma değerli ürünleri birlikte üretme ve Kore'nin ileri teknolojilerini ülkeye getirme formatına geçiyor. Kazakistan'da halihazırda birikmiş Kore yatırımları 12 milyar doları aşmış olup, 1000'den fazla ortak girişim faaliyet göstermektedir.

Yeni anlaşmalar uyarınca, artık Kazakistan'da sadece otomobil montajı yapılmayacak, aynı zamanda koltuk, kablo, kapı ve tampon gibi parçalar tamamen yerelleştirilecek. Ayrıca Karaçaganak'ta 6 milyar dolarlık dev bir gaz tesisi kurulacak ve yarı iletkenler ile bataryalar için kritik öneme sahip nadir metallerin derinlemesine işlenmesi sağlanacak.

Peki, Seul neden Çin'e bağımlılığı azaltmak için tam olarak Kazakistan kaynaklarına güveniyor, 19 milyarlık yatırım Orta Asya otomotiv sanayisini nasıl değiştirecek ve Astana kısa sürede yüksek teknolojiye sahip bir devlete dönüşebilir mi?

«Hammadde değil — teknoloji, 6 milyarlık gaz tesisi ve nadir metaller»: Tarihi ziyaretin 5 önemli noktası

Seul'deki zirve ve imzalanan sözleşmelerden en temel stratejik gerçekler:

• 19 milyar dolarlık paket: Taraflar makine mühendisliği, enerji ve ileri teknoloji alanlarında rekor miktarda ticari anlaşmaya imza attı;

• «Kaynaklar — teknolojiler — sanayi» formülü: Cumhurbaşkanı Tokayev tarafından önerilen bu model kapsamında, ürünlerin sadece ihraç edilmesi değil, tüm üretim aşamalarının ülke içinde tamamlanması öngörülmektedir;

• Otomotivde tam yerelleştirme: Almatı ve Kostanay'da Kia ve Hyundai modelleri için koltuk, jant, kapı ve tampon üreten yerelleştirme merkezleri açılacak;

• Karaçaganak'taki 6 milyarlık proje: «QazaqGaz» ve «Hyundai Engineering» iş birliğinde dev bir gaz-kimya tesisi kurulacak ve 2030 yılına kadar faaliyete geçecek;

• Kritik mineraller ve mikroçip tabanı: Güney Kore'de stratejik sayılan 10 türdeki tüm nadir metaller için Kazakistan'da ortak işleme tesisleri ve Almatı'da Araştırma ve Geliştirme Merkezi kurulacak.

Kazakistan — Güney Kore: Ekonomik ve teknolojik iş birliği göstergeleri

Taraflar arasındaki mevcut ticaret ve yeni projelerin göstergeleri:

Jeopolitik ve sanayi uzmanlığı: Neden bu anlaşmalar Orta Asya için bir dönüm noktası?

Uluslararası ekonomistlerin ve güvenlik uzmanlarının sonuçları:

• Çin tedarik zincirine alternatif arayışı: Güney Kore; mikroçipler, yarı iletkenler ve elektrikli araçlar için gerekli nadir metaller konusunda Pekin'e aşırı bağımlıydı; Kazakistan kaynaklarına erişim, Seul'e kendi ulusal güvenliğini sağlama imkanı tanıyor;

• «Hammadde laneti»nden çıkış imkanı: Astana sadece petrol ve uranyum çıkaran bir devlet olarak kalmak istemiyor; Kore ile ortaklık sayesinde bir nesil içinde geri kalmış bir ülkeden küresel teknolojik bir güce dönüşen devletin know-how ve üretim kültürünü doğrudan özümseme fırsatı doğuyor;

• Orta Asya lojistik merkezi: Avrupa ve Asya arasındaki geleneksel yollar jeopolitik engellerle karşılaştığı bir dönemde, Kore Orta Asya ulaşım koridorlarını geliştirmekten fayda sağlıyor;

• Komşu cumhuriyetler için olumlu etki: Kazakistan'da büyük bir gaz-kimya tesisi ve Kore otomotiv parçaları üssünün oluşturulması, tüm bölge, özellikle Özbekistan otomotiv sanayisi ve elektroteknik sektörleri için de ek entegrasyon fırsatlarını genişletiyor.

Kazakistan ve Güney Kore'nin 19 milyar dolarlık bu dev sıçraması, bölge ekonomisini hammadde bağımlılığından yüksek teknoloji çağına doğru cesurca taşıyor.

Sizce Kazakistan, Güney Kore teknolojilerinin yardımıyla yakın yıllarda mikroçip ve yüksek teknolojili ürünler üreten bir sanayi merkezine dönüşebilir mi? Tokayev'in öne sürdüğü «hammadde yerine hazır ürün» stratejisi ne kadar etkili olur? Kişisel görüşlerinizi yorumlarda paylaşın ve bölgemizin ekonomik geleceğine dair bu önemli analizi tüm arkadaşlarınızla ve sektör meraklılarıyla paylaşın!