“Ажнабий қўшним қачон ухлашимни сўради...”

  • 21 декабрь 2019, 10:53
  • 2 120
  • Ҳаёт тарзи
  • “Ажнабий қўшним қачон ухлашимни сўради...”
    Юсуф Ваҳбий айтади:
    "Ўтган йили меҳнат таътилини Европада ўтказдим. Лондонни зиёрат қилдим. Яшаш учун бир меҳмонхонага жойлашдим. Жомадонларимни қўйиб улгурмасимдан юқори қаватда жойлашган киши менинг олдимга тушиб ухлайдиган ва уйғонадиган вақтим ҳақида сўради. Тўсатдан берилган саволдан ҳайрон бўлдим. Сабабини билгач, англадимки, инглизларнинг ижтимоий ҳаётдаги муваффақияти уларнинг ўзларига нима фойда-ю нима зарар, шуни аниқлаб олишларида экан.

    Қўшнимнинг келиб савол беришига сабаб, унинг ёш болалари борлиги экан. У болаларининг ўйин вақтини менинг ухлайдиган вақтимга халақит қилмайдиган қилиб тартибга солар экан.
    Қачон ҳаётимиздаги бўшлиқни кўрсам шу воқеа кўз ўнгимда намоён бўлади.
    Давлатнинг муваффақияти шахслар муваффақиятига боғлиқ экан. Шахслар муваффақияти эса унинг бошқалар ҳуқуқини эҳтиром қилиш даражасига боғлиқ экан!".
    1951 йил.
    Абдулқодир Полвонов

    Манба: Azon.uz

    » » “Ажнабий қўшним қачон ухлашимни сўради...”