Genel olarak, İngiltere taraftarları bu sefer pozisyonlarını çok daha önce gösterdiler: 6.000 koltuk satın alma teklifini reddettiler. Konu sadece sıradan biletler değil - final için 3130-6489 pound arasında değerlendirilen 1.000'den fazla bilet de taraftarlar tarafından "hayır, teşekkürler" olarak alınmadı.
Bilgilere göre, "England Sapporters Travel Club"ın 30.000 üyesinden %90'ı FIFA tarafından belirlenen fiyatlarla sunulan biletleri almak istemedi. Bu, İngiltere Futbol Federasyonu'nun satış sonuçlarında da açıkça görüldü.
Özellikle, İngiliz Futbol Federasyonu, 19 Temmuz'da New Jersey'deki 82.000 kişilik MetLife Stadyumu'nda düzenlenecek olan final için ayrılan 4.500 biletten sadece 3.409'unu sattı. Bu, 1091 biletin satılmadığını gösteriyor.
Dikkat çekici bir şekilde, satılmayan bu 1091 biletin toplam değeri 7,1 milyon £'u aşıyor. Bir diğer önemli husus da, bunların neredeyse tamamının 1. kategorideki en pahalı sektörlere ait olmasıdır. Kısacası, "en iyi yerler" her zaman "en hızlı satılan yerler" anlamına gelmez.
Yarı finallerde de durum benzerdi: İngiliz Futbol Federasyonu 3500 koltuktan 2.686'sını sattı. 45 poundluk 500 bütçe bileti hariç, kalan fiyatlar 687 ila 2370 pound arasında "yukarı çıktı."
Bir şey kesin: taraftarlar hem ruh halini hem de maliyeti hesaplar. Fiyat politikası bu şekilde devam ederse, gelecek büyük maçlarda da stadyuma giriş "futbol bayramı"ndan ziyade "premium test"e benzeyebilir. FIFA ve organizatörler bundan ders çıkarırsa, sonraki turnuvalarda gerçek hayranlar için daha gerçekçi, daha popüler seçeneklerin çoğalması muhtemeldir.
“Zamin”i Telegram'da okuyun!
