Бир марта яшаймиз: ҳаётни чинакам ўзгартирувчи қарорлар...

Ҳаёт баъзан жуда оддий, лекин қаттиқ урилган ҳақиқатни эслатиб қўяди: вақт ўтиб кетяпти. Кераксиз иш, чарчатадиган одамлар, орқага тортадиган қўрқувлар ва “кейин қиламан” деган баҳоналар эса шу вақтни сездирмай ўғирлайди.

Аслида, инсонни бахтсиз қиладиган нарса ҳар доим катта фожиа эмас. Кўпинча бу — ўз ҳаётини бошқалар ихтиёрига топшириб қўйиш, ичида йиғилиб қолган оғирликдан халос бўлмаслик ва ўзини кейинги ўринга суриб яшашдир. Шунинг учун баъзан ҳаётни ўзгартириш катта инқилобдан эмас, жуда шахсий ва қаттиқ қарорлардан бошланади.

Кераксиз юкдан қутулиш — биринчи озодлик

Инсон фақат қўлидаги эмас, қалбидаги ортиқча юкдан ҳам чарчайди. Ёқмайдиган иш, қадрингизни билмайдиган муҳит, уйдаги кераксиз эски-тускилар — буларнинг бари руҳий босимни аста-секин кучайтириб боради.

Шунинг учун ўзгаришнинг энг биринчи қадами кўпинча жуда оддий бўлади: ортиқча нарсани чиқариб ташлаш.

Бу ерда гап фақат шкаф ёки уй ҳақида эмас. Ҳаётингизда ҳам сизга хизмат қилмаётган, аксинча, сўндириб қўяётган нарсалар бор:

• сизга мутлақо ёқмайдиган иш;

• ҳар куни шикоят қилиб, кайфиятингизни сўриб оладиган одамлар;

• ортиқча қўрқув ва ўтмишдан қолган оғир кечинмалар;

• “шунақа бўлиши керак” деган ёт фикрлар.

Баъзан озод нафас олиш учун янги нарса қўшиш эмас, аввал эскисини олиб ташлаш керак бўлади.

Ҳаётингизга бошқалар эмас, ўзингиз эга бўлинг

Энг оғир ҳолат — инсон ўз ҳаёти ҳақидаги қарорларни аста-секин бошқаларга бериб қўйиши.

• Кимдир сиз учун танлайди.

• Кимдир “сенга шу тўғри” дейди.

• Кимдир қўрқитади.

• Кимдир доим айбдордек ҳис қилдириб туради.

Оқибатда инсон яшайди, лекин ўз ҳаётини эмас.

Шунинг учун муҳим қоида битта: ҳеч кимга сизнинг ўрнингизга қарор қабул қилишга йўл қўйманг. Ҳа, маслаҳат эшитиш мумкин. Лекин ҳаётингизнинг бош рули барибир ўз қўлингизда бўлиши керак.

Бу ўзбошимчалик эмас. Бу — шахсий масъулият. Чунки эртага ҳаётингиз қандай бўлишига энг катта таъсир қиладиган инсон ҳам айнан ўзингизсиз.

Янги тажриба — ҳаётга қайта қайтишнинг энг тез йўли

Кўпчиликнинг ҳаётини зерикарли қиладиган нарса муаммо эмас, кундалик бир хиллик. Бир хил кунлар, бир хил фикрлар, бир хил қўрқувлар.

Шу пайтда инсонга баъзан жуда катта эмас, шунчаки янги тажриба керак бўлади:

• янги таом синаб кўриш;

• бошқача мусиқа тинглаш;

• янги жойга бориш;

• кутилмаган танишувга имконият бериш;

• дам олиш куни бошқа шаҳарга чиқиб кетиш.

Янги нарса синаш — бу енгилтаклик эмас. Аксинча, бу инсоннинг ичида ҳали ҳам қизиқиш, тириклик ва ҳаракат борлигини англатади.

Қўрқув табиий. Лекин қўрқувни ҳаёт бошқарувчисига айлантириш — энг катта йўқотиш.

Ўзингиз учун яшаш — айб эмас

Кўп одамлар ўзини ҳаммага керакли қилиб кўрсатишга уринаркан, охири ўзига бегона бўлиб қолади. Ҳаммани ўйлайди, ҳаммага ёқишга ҳаракат қилади, ҳаммани тушунади — фақат ўзини унутади.

Шунинг учун соғлом эгоизм керак.

Бу нима дегани?

• ўзингизни биринчи ўринга қўйишни ўрганиш;

• дам олишга ҳақли эканингизни тан олиш;

• спорт, соғлиқ ва кайфиятга вақт ажратиш;

• сизга ёқадиган кийимни, ҳатто “жуда жиддий” муҳитда ҳам, ишонч билан кийиш;

• китоб ўқиш, ривожланиш ва ўз дунёнгизни бойитиш;

• ўзингизга суянч бўлиш.

Инсон ўзини қутқармасдан туриб, бошқаларга чинакам таянч бўла олмайди.

Кулиш, севиш, гаплашиш — булар майда нарса эмас

Ҳаёт фақат режалар, иш ва мажбуриятлардан иборат эмас. Уни тўлиқроқ қиладиган нарса — тирик ҳис қилиш.

• Фақат душда эмас, хоҳлаган жойда қўшиқ айтгингиз келса, айтиб юборинг.

• Яқинларингиз билан тез-тез гаплашинг.

• Муҳаббат бўлса, ундан қочманг.

• Керак бўлса, муносиб тарзда муносабат учун курашинг.

• Жавоб бериш вақти келса — жавоб қайтаринг.

• Қўйиб юбориш керак бўлса — қўл силтанг.

Баъзан инсонни енгиллатадиган нарса мураккаб психологик формула эмас, шунчаки ичида йиғилиб қолган гапни айтиш бўлади.

Кулиш ҳам шундай. У ҳамиша сабаб сўрамайди. Баъзан инсон тириклигини ҳис қилиши учун шунчаки кулиши керак.

Энг муҳими — ўзингизнинг таянчингизга айланинг

Ҳаётда ҳамма доим ёнингизда бўлавермайди. Кимдир кетади, кимдир ўзгаради, кимдир умидни оқламайди.

Шунда энг муҳим савол қолади: сиз ўзингиз учун кимсиз?

Агар инсон ўзини эшита олса, ўзини қўллай олса, йиқилганда ўзини қайта тиклай олса — у анча кучли бўлади.

Чунки энг ишончли таянч ҳар доим ташқарида эмас. Кўпинча у инсоннинг ичида, фақат уни уйғотиш керак.

Ҳаётни катта гаплар эмас, ҳар кунлик танловлар ўзгартиради. Кераксиздан воз кечиш, чуқур нафас олиш, янги нарса синаш, ўзингиз учун яшаш ва қўрқувга қарамай ҳаракат қилиш — мана шу қарорлар ҳаётни ҳақиқатан бошқача қилади.

Бир марта яшаш дегани шошилиб яшаш эмас. Бу — вақтиингиз, ҳисларингиз ва ҳаётингизнинг қадрини билиб яшаш демакдир.

Фикрингизни изоҳда қолдиринг ва мақолани танишларингизга Telegram ёки бошқа ижтимоий тармоқлар орқали улашинг.