NASA Dünya merkezinin mevsimsel kaymasını iki kat fazla tahmin etmiş

NASA Jet İtki Laboratuvarı'ndaki (JPL) jeofizikçiler, Dünya'nın merkezinin mevsimsel kaymasını ölçmek için yeni ve yüksek hassasiyetli bir yöntem geliştirdi. Bu yaklaşım, küresel koordinat sistemlerinin, uydu navigasyonunun ve jeodezik ölçümlerin doğruluğunu korumak için büyük önem taşıyor. Bu konudaki haberi Ixbt.com aktarıyor.

Ixbt.com'a göre, Dünya'nın kütle merkezi su, buz ve havanın yarım küreler arasındaki yeniden dağılımı nedeniyle düzenli olarak kaymaktadır. Bilim ekibi, daha önce mevcut olan tahminlerdeki belirsizlikleri gidermeyi başardı. Sorun, önceki yaklaşımlarda yer üzerindeki jeodezik istasyon ağının merkezinin, Dünya'nın geometrik merkezine yakın kabul edilmesinden kaynaklanıyordu.

Yeni metodoloji ve önceki hatalar

Ancak atmosfer, okyanuslar, kar ve karasal su tabakası gezegenimizin katı kabuğunu deforme eder ve sonuç olarak bu merkez de konumunu değiştirir. Ek bir hata, uydu lazer mesafe ölçüm istasyonlarının düzensiz dağılımından kaynaklanmıştır; çünkü bunların yarısı Avrupa ve Kuzey Amerika'da bulunmaktadır.

Bilim insanları, GPS gözlemlerini birkaç düşük yörüngeli uydudan gelen verilerle birleştirdi ve Dünya kabuğunun su ve buz etkisinden kaynaklanan deformasyonlarını aynı anda hesaba kattı. Bu yaklaşım, kütle merkezindeki hareketin, yer üzerindeki istasyonların kaymasından ayrıştırılmasını sağladı.

Gezegendeki mevsimsel değişimlerin ölçeği

Yeni tahminlere göre, Dünya'nın kütle merkezinin yıllık yer değiştirmesinin, 8 yıl önce tahmin edilen değerin neredeyse yarısı olduğu ortaya çıktı. Bu, yarım küreler arasında yeniden dağılan su ve hava kütlesinin daha önce düşünülenden daha az olabileceği anlamına geliyor.

Geliştirilen metodoloji, ölçülen hareketi kesin mevsimsel süreçlerle ilişkilendirmeyi mümkün kılıyor. Özellikle Mart ayında Kuzey Amerika ve Avrasya'da biriken kar, merkezi Kuzey Kutbu'na doğru yaklaşık 3 milimetre kaydırıyor. Nisan ayında ise Amazon havzasında toplanan 2,4 bin gigaton yağmur suyu, onu Güney Amerika'ya doğru yaklaşık 2,2 milimetre kaydırıyor.

Kasım ayında Güneydoğu Asya'daki musonların mevsimsel zirvesi, yeniden dağılıma yaklaşık 600 gigaton daha su ekliyor. Ayrıca atmosferik kütleler de katkıda bulunarak Aralık ve Haziran aylarında farklı bölgelerdeki hava yüksekliği ve yoğunluk dengesini değiştiriyor.

Elde edilen sonuçlar, Dünya'nın yerçekimi alanı değişimlerini ölçen GRACE-FO uydularından gelen verilerle karşılaştırılarak doğrulandı. Sonuç olarak, kıtalar ve atmosfer ölçeğindeki mevsimsel değişimler, gezegenin tek referans noktasının hareketi olarak milimetre hassasiyetinde gözlemlendi.