Hech kim butun umrini bir xil doirada, bir xil sharoitda va bir xil xavotirlar ichida o‘tkazishga majbur emas. Inson har kuni har bir tiyinni sanab yashashi, o‘zini “mayli, shu ham yetadi”, deb aldashi yoki ich-ichidan xohlagan hayotidan voz kechib yurishi shart emas. Hayot faqat chidash uchun emas, uni o‘zing istagan tarzda qurish uchun ham berilgan.
Aslida normal hayot degani faqat katta uy, qimmat mashina yoki ko‘p pul emas. Normal hayot — bu tanlash imkoniyatidir. Qayerda yashashni o‘zing hal qilish, nima minishni o‘zing tanlash, oilang bilan qancha vaqt o‘tkazishni o‘zing belgilash va ishingni hayotingga moslashtirishdir. Noutbukni qachon ochish, qachon dam olish, kim bilan vaqt o‘tkazish va qaysi yo‘ldan borish — bularning barchasi insonga haqiqiy erkinlik hissini beradi.
Pul hamma muammoni bir zumda hal qilib yubormaydi. Lekin rostini aytganda, u insonga kengroq nafas olish imkonini beradi. Pul — bu faqat raqam emas, u vaqt, xotirjamlik, tanlov va mas’uliyatni yengilroq ko‘tarish vositasidir. Shahar tashqarisida tinch uy, ishonchli mashina, yaqinlaring uchun xavotirsiz hayot, o‘z qoidalaring bilan yashash imkoni — bular ortiqcha hashamat emas, balki munosib hayotga intilish belgisidir.
Shuning uchun inson o‘z ishini qilishdan, harakat qilishdan va yuqoriroq darajaga chiqishga intilishdan uyalmasligi kerak. Kimdir buni tushunmasligi mumkin, kimdir “hozirgi holing ham yaxshi-ku”, deyishi mumkin. Lekin sening ichingda boshqa hayotga intilish bor ekan, demak, bu ovozni e’tiborsiz qoldirish to‘g‘ri emas. Ichki xohish ba’zan eng to‘g‘ri yo‘lni ko‘rsatadigan kompas bo‘ladi.
Hayot bitta. Uni doimiy xavotir, cheklov va “keyinroq” degan bahonalar bilan o‘tkazib yuborish achinarli. Agar odam o‘z imkoniyatlarini kengaytirmoqchi bo‘lsa, avval harakatni boshlashi kerak. Katta natijalar bir kunda kelmaydi, ammo har kuni qilingan to‘g‘ri qadam bir kun kelib hayotni butunlay o‘zgartirishi mumkin.
Eng muhimi, joyingda turib qolmaslik. Agar ichingda allaqachon boshqa darajaga chiqish istagi uyg‘ongan bo‘lsa, demak, sen uchun oddiy kun tartibi, oddiy bahonalar va oddiy qo‘rquvlar endi yetarli emas. Vaqt o‘tyapti, imkoniyatlar esa kutib turmaydi.
Shuning uchun harakat qilish, o‘rganish, mehnat qilish va o‘z yo‘lingni qurish kerak. Chunki oxirida insonni gaplari emas, qurgan hayoti, tanlovlari va erishgan natijalari tanitadi. Tushungan odam uchun shuning o‘zi yetarli signal.
“Zamin”ni Telegramʻda oʻqing!
