Tuchel'in yarı finaldeki temel taktik hataları nelerdi?

Thomas Tuchel'in Arjantin'e karşı taktik planı 85. dakikaya kadar ideal işliyor gibi görünüyordu. Ancak maçın son bölümünde yapılan bir dizi ciddi hata ve zamanında yapılmayan değişiklikler, İngiltere'nin finalin eşiğinde elenmesine neden oldu.

Uzmanlar ve analistler, Tuchel'in mağlubiyetine yol açan dört temel taktik hatayı şöyle sıralıyor:

1. Aşırı erken ve derin savunmaya çekilme: 80-85. dakikalar.

İngiltere 1-0 öndeyken Tuchel takımı çok alçak bir bloğa (derin savunmaya) çekti. Bu, futbolda meşhur olan "otobüs çekme" taktiğiydi. Sonuç olarak Arjantin orta sahası, İngiltere ceza sahası çevresinde rahat hareket etmeye başladı ve baskıyı maksimuma çıkardı. Aktif presin tamamen bırakılması, rakibin ataklarını sakin bir şekilde organize etmesine olanak tanıdı.

2. Harry Kane ve Jude Bellinghampozisyonel kısırlığı: Maç boyunca.

Rakibin bu iki yıldızı kilitlemesi beklenen bir durumdu ancak Tuchel buna karşı alternatif bir "B planı" sunamadı. Bellingham yakın markaja alındığında, ona yardımcı olacak boş alanlar yaratılmadı. Kane ise topla buluşamayınca çok geriye gelmek zorunda kaldı ve bu durum, İngiltere'nin rakip ceza sahasındaki ana tehlikesini yok etti.

3. Hava toplarındaki kayıplar ve savunmayı yeniden kurgulayamama: İkinci yarı.

Arjantin ikinci yarıda yüksek ortalarla (cross) hücum etmeye başladı. Tuchel ise merkez savunmacılar Stones ve Guehi'ye hava toplarında yardımcı olacak taktiksel bir değişikliğe gitmedi. Sonuç olarak Lautaro Martinez ve Alexis Mac Allister, İngiliz ceza sahası içinde hava toplarında büyük bir üstünlük sağladı.

4. Hatalara yol açan gecikmiş değişiklikler: Son dakikalar.

Takımın yorulduğu ve savunmaya gömüldüğü 80. dakikadan itibaren belli oluyordu. Ancak Tuchel, orta sahada enerjiyi tazelemek veya savunma hattını beşliye çekerek hava topu riskini azaltma kararını çok geç aldı. Oyunun kontrolü tamamen kaybedildikten sonra yapılan hamleler sonuç vermedi.

Sonuç: Thomas Tuchel'in en büyük hatası, maçın kaderini savunmada direnerek belirlemeye çalışmasıydı. Arjantin gibi yüksek bireysel beceriye sahip oyuncuları olan bir takıma, kendi ceza sahası çevresinde bu kadar büyük bir özgürlük tanımak felaketle sonuçlanmaya mahkumdu.