Avrupa Birliği Kendi Starlink Sistemini Kurmaya Başladı

Avrupa Komisyonu, Avrupa’nın IRIS² adı verilen güvenli uydu iletişim sisteminin nihai mimarisini resmen onayladı. Bu proje, birçok kişi tarafından Avrupa’nın Starlink sistemine verdiği güçlü bir yanıt olarak değerlendiriliyor ve tasarım aşamasından uygulama aşamasına geçiyor. Ixbt.com bu konuda haber veriyor.

ixbt.com’un aktardığına göre bu girişim kapsamında artık uyduların üretimine başlanması, yer altyapısının kurulması ve uzaya fırlatma çalışmalarının titizlikle hazırlanması gerekiyor. İlk uzay araçlarının yörüngeye gönderilmesi 2029 yılı için planlanıyor.

Genişletilmiş Yetenekler ve Yeni Mimari

Projenin nihai yapılandırması, başlangıçta planlanandan çok daha büyük oldu. Uzmanlar gruba 66 uydu daha eklemeye karar verdi. Böylece IRIS² sistemi toplam 348 uzay aracından oluşacak.

Avrupa Uzay Ajansı’nın (ESA) değerlendirmesine göre sistemin bu ölçekte genişletilmesi, savunma, güvenlik ve acil durumlarda hızlı müdahale kapasitesini önemli ölçüde artıracak. İlk hizmetlerin ise tüm grubun tamamlanması beklenmeden, ağın genişletilmesi süreci devam ederken sunulmaya başlanması planlanıyor.

Kamu Kurumları ve Stratejik Güvenlik

IRIS² sisteminin sıradan Starlink’in doğrudan bir kopyası olmadığını özellikle belirtmek gerekir. Sistem, öncelikle Avrupa Birliği üyesi ülkelerin kamu kurumlarının ihtiyaçları için özel olarak inşa ediliyor.

Yeni ağın kritik görevler, acil durumlar, insani operasyonlar, güvenlik ve sınır kontrolü için yüksek düzeyde korunan iletişim sağlaması gerekiyor. Projenin temel hedeflerinden biri, Avrupa’nın stratejik açıdan önemli alanlarda dış ticari uydu operatörlerine olan bağımlılığını önemli ölçüde azaltmak.

Gelecekteki Ticari Beklentiler

Avrupa Komisyonu, Avrupalı üreticiler ve ESA ile gerekli tüm anlaşmaları başarıyla tamamladı. Özellikle uyduların maliyeti ve özel yatırımcıların sağlayacağı yatırım miktarı tamamen onaylandı.

Zamanla özel şirketler ve sıradan kullanıcılar da bu altyapıdan yararlanabilecek. Ticari uydu internetinin öncelikle karasal iletişim ağlarının bulunmadığı veya istikrarlı çalışmadığı uzak bölgelerde kullanılması planlanıyor.