Ko‘p odam “omad menga kulib boqmaydi” deb o‘ylaydi. Lekin haqiqat shundaki, omadsizlik degan tushuncha ko‘pincha bahonaga aylanib qoladi. Hayotda har bir inson omadga loyiq bo‘lib tug‘iladi. Faqat hamma ham shu omadni o‘z qo‘li bilan chaqirib olishga jur’at qilmaydi, xolos.
Omadga to‘siq qiladigan haqiqiy sabablar
Odatda muammo tashqi sharoitda emas. “Pul yo‘q”, “tanish yo‘q”, “imkoniyat kam” degan gaplar ko‘p eshitiladi. Ammo insonni eng ko‘p to‘xtatadigan narsa ichkaridan keladigan to‘siqlar:
- Dangasalik. Ertaga qilaman deyish, keyin esa hafta-hafta ortga surish. Ertaga degan kun ko‘pincha kalendarda yo‘q.
- Qo‘rquv. Muvaffaqiyatdan qo‘rqish ham bor, mag‘lubiyatdan qo‘rqish ham. Qisqasi, “biror narsa bo‘lib qolsachi” degan fikr insonni joyida muzlatib qo‘yadi.
- O‘ziga ishonchsizlik. “Mendan baribir chiqmaydi” degan ichki ovoz eng xavfli dushman. Chunki u sen bilan 24/7 yashaydi.
- O‘zini past baholash. Inson o‘zini kichik ko‘rsa, imkoniyatlar ham kichik ko‘rinadi. Aslida imkoniyat katta, lekin ko‘zoynak noto‘g‘ri.
Negativni pozitivga almashtirsang, potensial ochiladi
Ichki fikrlaringni o‘zgartirsang, sening harakating o‘zgaradi. Harakat o‘zgarsa, natija o‘zgaradi. Bu formula juda oddiy, lekin aynan shu oddiylikni ko‘pchilik inkor qiladi.
O‘zingga shunday savol ber: meni hozir to‘xtatib turgan narsa haqiqatan ham muammomi yoki mening qo‘rquvimmi?
Ko‘pincha javob aniq: qo‘rquv.
Inson o‘z qalbidagi negativ fikrlarni pozitivga burgan paytda, ichkaridan katta energiya chiqadi. Shu energiya potensialni uyg‘otadi. Potensial ishga tushsa, imkoniyatlar “sekin-asta” emas, tezroq ko‘rina boshlaydi.
Baxtni odam o‘z qo‘li bilan yasaydi
Baxtni kutgan odamlar ko‘p. Lekin baxtni yaratganlar hamisha oldinda bo‘ladi. Chunki baxt bu tasodif emas, bu yo‘l: qaror, harakat, sabr, qayta urinish.
Omad ham xuddi shu: u sen kelib ketadigan manzil emas, sen qurib boradigan yo‘l.
Hayotingda aslida ikki yo‘l bor
Birinchi yo‘l: o‘zingni o‘zgartirish va javobgarlikni o‘z bo‘yningga olish.
Bu yo‘l og‘irroq. Chunki “ayb kimda?” degan savolga “menda” deb javob berish kerak bo‘ladi. Lekin shu yo‘l insonni katta qiladi. Shu yo‘l taqdirni o‘zingga bo‘ysundirib qo‘yadi.
Ikkinchi yo‘l: taqdirga tan berish va butun umr nolib o‘tish.
Bu yo‘l osonroq ko‘rinadi. Chunki o‘zgarish shart emas. Ammo narxi qimmat: vaqt ketadi, imkoniyat ketadi, keyin esa “afsus” qoladi.
Tanlash vaqti hozir
Hech kim sen uchun sening hayotingni “qutqarib” bermaydi. Hayotingdagi burilish nuqtasini ham kimdir kelib senga bermaydi. U burilish nuqtasi sening qaroriңgdan boshlanadi.
Bugun o‘zingga bitta aniq qadam qo‘y:
- biror ishni kechiktirma, kichik bo‘lsa ham boshla;
- o‘zingni kamsitadigan fikrlarni ushla va almashtir;
- qo‘rquv kelsa, uning ustiga yur, chunki u sening o‘sish chizig‘ingda turibdi.
Taqdiring o‘z qo‘lingda. Va bu gap shunchaki shior emas. Bu real fakt: sen harakat qilsang, hayot ham sen tomon harakat qiladi.
“Zamin”ni Telegramʻda oʻqing!
