Bir grup astrofizikçi ve jeokimyacı, Antarktika buz katmanlarında uzak yıldız patlamaları sonucu oluşan yıldızlararası toz izleri keşfetti. Dünya, on binlerce yıl boyunca farklı yoğunluktaki uzay bölgelerinden geçti ve bu süreç buz tabakalarına yansıdı. Araştırmanın anahtarı, «süpernova külü» olarak kabul edilen radyoaktif demir-60 izotopu oldu. Bu konuda Ixbt.com haber veriyor.
Bilim insanları, 40 bin ila 80 bin yıl öncesine ait yüzlerce kilogram buz ve kar örneğini analiz etti. Kütle spektrometrisi yardımıyla demir-60 atomları sayıldığında, geçmişteki konsantrasyonlarının günümüze göre önemli ölçüde daha düşük olduğu belirlendi. Bu durum, Güneş Sistemi'nin gaz, plazma ve yıldız tozundan oluşan yerel yıldızlararası bulutlar içindeki hareketiyle açıklanıyor.
Güneş Sistemi şu anda «Yerel Yıldızlararası Bulut» bölgesinden geçiyor ve modern modeller bu sürecin 40 bin ila 124 bin yıl süreceğini gösteriyor. Antarktika'daki buz tabakaları, kar katmanları binlerce yıl boyunca neredeyse değişmeden kaldığı için kozmik ortamın tarihini incelemek adına benzersiz bir arşiv görevi görüyor.
Araştırmacılar, bu yöntemin teleskop gözlemlerinden farklı olarak doğrudan Dünya'ya çöken «kozmik tortuları» analiz etme imkanı sağladığını belirtiyor. Ancak demir-60 miktarının beklenenden az olması, yıldızlararası bulutların kökeni teorisinin yeniden gözden geçirilmesini gerektiriyor. Bilim insanları şimdi daha eski buz katmanlarını inceleyerek Güneş Sistemi'nin geçmişteki galaktik rotasını tamamen yeniden oluşturmayı planlıyor.
“Zamin”i Telegram'da okuyun!
