Inson hayotida ishonch degan tushuncha eng qimmat va nozik qadriyatlardan biri hisoblanadi. Ayniqsa, munosabatlarda, do‘stlikda, muhabbatda yoki oilada ishonch yo‘qolsa, har qanday chiroyli so‘z ham o‘z qadrini yo‘qota boshlaydi.
Ko‘pchilik hayoti davomida bir fikrga duch keladi: nega ayrim insonlar doimo qasam ichadi, va’dalar beradi, ammo baribir xato qiladi? Nega ba’zi munosabatlarda har bir gapni isbotlashga ehtiyoj tug‘iladi?
Chuqurroq o‘ylab qaralsa, bu savollar ortida katta hayotiy haqiqat yashiringan bo‘lishi mumkin.
Ayrimlar shunday fikrni ilgari suradi: qayerda yolg‘on, aldov va xiyonat xavfi bo‘lsa, o‘sha yerda qasamlar va balandparvoz va’dalar ko‘payib ketadi. Chunki inson ishonch yo‘qolgan joyni so‘z bilan “mustahkamlash”ga harakat qiladi.
Ammo haqiqiy samimiyat hukm surgan munosabatlarda ko‘p holatda ortiqcha qasamlarga ehtiyoj qolmaydi. Sababi u yerda insonning so‘zi emas, amali gapiradi.
Ona bolasiga har kuni “men seni tashlab ketmayman” deb qasam ichmaydi. Chunki uning mehri va harakatlari buni isbotlab turadi.
Haqiqiy do‘st ham har safar “men senga xiyonat qilmayman” deb takrorlamaydi. U qiyin kunda yoningda turishi bilan o‘z qadrini ko‘rsatadi.
Sof muhabbatda ham ko‘pincha baland so‘zlardan ko‘ra, oddiy e’tibor va sadoqat kuchliroq ahamiyatga ega bo‘ladi. Chunki chin tuyg‘ular ko‘p holatda ortiqcha qasamsiz ham sezilib turadi.
Albatta, bu har qanday va’da yoki qasam yomon degani emas. Inson ba’zan hissiyotini kuchaytirish yoki ishonch bildirish uchun qasam ichishi mumkin. Biroq munosabat faqat qasamlarga tayanib qolsa, bu o‘sha ishonchning o‘zi zaiflashganidan darak berishi ham mumkin.
Shuning uchun ham hayotda eng xotirjam joy — bu inson o‘zini isbotlashga majbur bo‘lmaydigan muhitdir. Qalb xotirjam bo‘lgan, ishonch tabiiy shakllangan munosabatlarda qasamdan ko‘ra samimiyat kuchliroq ta’sir qiladi.
Balkim, haqiqiy ishonch aynan shunday joyda boshlanar.
“Zamin”ni Telegramʻda oʻqing!
