O‘zini sevish falsafasi: Balandparvoz so‘zlardan kundalik amaliyotga...

Bu juda chuqur, ta’sirli va eng muhimi — ayni haqiqat bo‘lgan mulohaza. Tez-tez ruhiyatga oid kitoblarda «o‘zingni sev» degan umumiy chaqiriqlarni o‘qiymiz, lekin bu aslida hayotda qanday ko‘rinishga ega ekanligini hamma ham tasavvur qila olmaydi. Bu jarayon katta inqiloblardan emas, balki kundalik mayda qarorlardan boshlanadi.

Amal his-tuyg‘udan oldin keladi

Insonlar ko‘pincha «Qachondir ichimda o‘zimga nisbatan katta muhabbat uyg‘onsa, keyin o‘zimni asray boshlayman» deb xato o‘ylashadi. Biroq psixologiyada buning teskarisi ishlaydi: avval jismoniy harakat va chegaralar o‘zgaradi, miya esa bu yangi xulq-atvorga moslashib, ichki holatni (sevish hissini) shakllantiradi.

Haqiqiy o‘zini sevishning 5 ta kundalik sinovi

Quyida ko‘rsatib o‘tilgan savollar aslida har birimiz kundalik hayotda duch keladigan ruhiy imtihonlardir:

• Aybdorlik hissisiz dam olish: Ishlarni bir chetga surib, sokinlikka vaqt ajratganda ichdan kemiruvchi «sen hozir vaqtni bekor o‘tkazyapsan» degan ovozni o‘chira olish.

• Ichki halollik: Sizga aslida yoqmaydigan, lekin «andisha» yoki «majburiyat» yuzasidan qabul qilinayotgan takliflardan voz kechish.

• «Yo‘q» deya olish: O‘zingizni ruhan yoki jismonan yomon his qilayotganingizda, boshqalarning qulayligi uchun o‘z sog‘lig‘ingizni qurbon qilmaslik.

• Toqatni to‘xtatish: Sizni muntazam ravishda ranjitadigan, qadrlamaydigan va energiyangizni so‘radigan muhit yoki odamlarga chidashdan voz kechish.

• Ichki tanqidchi o‘rniga sodiq do‘st bo‘lish: Og‘ir vaziyatlarda yoki xatoga yo‘l qo‘yilganda o‘zini aybdorlik bilan jazolamay, aksincha, suyanch bo‘la olish.

O‘zini sevish — xudbinlik emas. Bu inson o‘z hayotida o‘zi uchun «oxirgi o‘rinda» turishni to‘xtatish va o‘zini bosh rolga qaytarish lahzasidir. Chunki ichi bo‘m-bo‘sh bo‘lgan inson atrofdagilarga ham hech narsa bera olmaydi. O‘zini asragan insongina boshqalarga ham chin dildan, sifatli g‘amxo‘rlik qila oladi.