Эрталабки оддий сўзлар ички мувозанатни сақлашга қандай ёрдам беради?

Барб Шмидт ўзининг шахсий шифо топиш йўлини оилавий амалиётга айлантирган. У ва қизи Мишел ҳар куни эрталаб оддий саволлар ва ният орқали ҳис-туйғуларни бошқариш ҳамда ички барқарорликни сақлашни одат қилган.

Mindbodygreen маълумотларига кўра, Барб 1984 йилда овқатланиш бузилишига дуч келиб, реабилитация марказида олти ҳафталик курс ўтади. Бир йил ўтиб, қизи Мишел туғилади ва у боласини нафақат жисмоний, балки ҳиссий жиҳатдан ҳам соғлом тарбиялашга қарор қилади. Шундан сўнг уларнинг ҳаётида кундалик маросимлар шаклланиб, вақт ўтиши билан барқарор ички қувват манбаига айланган.

Барб қизига ҳис-туйғуларини англаш ва номлашни ўргатган. Улар “ҳис-туйғулар жадвали”дан фойдаланиб, “Бугун ўзингизни қандай ҳис қиляпсиз?” каби саволлар билан кунни бошлаган. Ваннахонадаги кўзгуга ёзилган илҳомлантирувчи иборалар ва иқтибослар эса ёш Мишелнинг ишончи ва кучини оширган.

Барбнинг асосий ғояси — эрталабки ниятнинг таъсири. Унинг фикрича, кунни қандай бошласак, бутун кун шундай руҳда ўтади. Ният бу оддий амал эмас, балки ўзимизга ва ривожланишимизга берилган ҳар кунлик ваъдадир.

Унинг таъкидлашича, бундай маросимлар болани оғриқдан ҳимоя қилиш учун эмас, балки уни тўғри қабул қилишни ўргатиш учун зарур. Ота-она болага оғриқни ҳаётнинг табиий қисми сифатида қабул қилишни ва ундан хулоса чиқаришни ўргатиши лозим.