Асалнинг ҳайратланарли сири: нега у айнимайди?

Асал инсониятга қадим замонлардан бери маълум бўлган энг ноёб табиий маҳсулотлардан биридир. Унинг энг қизиқарли хусусиятларидан бири шундаки, асал тўғри шароитда сақланса, йиллар, ҳатто минг йиллар давомида ҳам айнимайди. Хўш, бунинг сири нимада?

Мутахассисларнинг таъкидлашича, асал таркибида глюкоза оксидаза деб аталувчи табиий фермент мавжуд. Ушбу фермент асалдаги сув билан аралашганда ёки намлик таъсирида глюкозани парчалаб, водород периксид (Ҳ₂О₂) ҳосил қилади. Водород периксид бактериялар, замбуруғлар ва бошқа микроорганизмларнинг кўпайишини чеклаб, асалнинг бузилишига йўл қўймайди. Шу сабабли асал табиий антисептик маҳсулот сифатида ҳам қадрланади.

Бундан ташқари, асал таркибидаги намлик миқдори жуда паст бўлади. Микроорганизмлар эса кўпайиши учун нам муҳитга муҳтож. Асалда сувнинг камлиги уларнинг яшаши ва ривожланишини деярли имконсиз қилади.

Яна бир муҳим омил — асалнинг кислотали муҳити. Асалнинг pH қиймати одатда 3,2–4,5 оралиғида бўлади. Бу кислотали муҳит ҳисобланади ва кўпчилик бактериялар учун ноқулай бўлиб, бу ҳам маҳсулотнинг узоқ муддат бузилмаслигига ёрдам беради.

Айнан мана шу табиий хусусиятлар туфайли асал дунёдаги энг узоқ сақланадиган озиқ-овқат маҳсулотларидан бири ҳисобланади. Оқартирилмаган ва тўғри сақланган табиий асал узоқ йиллар давомида ўзининг таъми, фойдали хусусиятлари ва сифатини сақлаб қолиши мумкин.