Кеч бўлмасидан англаш керак бўлган 9 ҳаётий ҳақиқат...

Инсон ўз қадри, вақти ва тинчлиги учун масъулиятни бошқаларга тўлиқ топширмаслиги керак. Ўзини қадрлаш, ёлғиз қолишни билиш, ҳурматни талаб қилиб яшамаслик ва доимий ҳурмацизликка чегара қўйиш соғлом муносабатлар учун муҳим. Бахтни фақат бошқа инсонлар, пул ёки келажакдаги воқеаларга боғлаш, шунингдек, яқин инсон ёнида мунтазам равишда қўрқинч, айбдорлик ёки арзимасликни ҳис қилиш ҳаётга салбий таъсир қилади.
Баъзан инсонни энг кўп чарчатадиган нарса муаммонинг ўзи эмас — нотўғри жойда севги кутиш, ҳурматни сўраб олишга уриниш ёки бошқалар ўзгаришини йиллаб кутишдир. Айрим ҳақиқатлар эса қанчалик эрта қабул қилинса, шунчалик кам вақт ва энергия йўқотилади.
Қуйидаги 9 қоида мутлақ психологик формула эмас. Аммо улар шахсий чегаралар, ўз қадрини англаш ва ҳаёт учун масъулиятни ўз қўлига олиш ҳақида ўйлашга мажбур қилади.
Ўзингизни қадрламасангиз, бошқалардан буни кутиш қийин
«Агар ўзингни севмасанг, сени ҳеч ким севмайди» деган жумлани сўзма-сўз қабул қилиш шарт эмас. Инсон ўзини қабул қилишда қийналса ҳам, уни яхши кўрадиган яқинлари бўлиши мумкин.
Аммо муҳим нуқта бошқача: ўз қадрингизни фақат бошқаларнинг муносабатига боғлаб қўйиш хавфли.
Агар инсон ҳар бир мақтов билан кўтарилиб, ҳар бир рад жавобидан кейин ўзини арзимас ҳис қилса, унинг кайфияти бошқалар қўлига ўтиб қолади.
Ўзини ҳурмат қилиш эса: «Мен ҳаммага ёқишим шарт эмас, лекин ўзимни пастга уришга ҳам йўл қўймайман», деган ички позициядан бошланади.
Ёлғиз қолишни билиш — ёлғизлик дегани эмас
Айримлар жимликдан қўрқади.
Доимо кимгадир ёзиш, қўнғироқ қилиш ёки атрофда одам бўлиши керакдек туюлади. Чунки ёлғиз қолганда ўз фикрлари билан юзма-юз келишга тўғри келади.
Аммо ўзингиз билан хотиржам қолишни ўргансангиз, муносабатларга ҳам бошқача қарайсиз.
Шунда кимнидир ҳаётингизда ушлаб туриш учун эмас, ҳақиқатан ҳам унинг ёнида бўлишни хоҳлаганингиз учун танлайсиз.
Ҳурматни сўраб олишга тўғри келса, чегара аллақачон бузилган бўлиши мумкин
Соғлом муносабатда ҳурмат ҳар куни «менга шундай муомала қил» деб талаб қилиниши керак бўлган нарса эмас.
Албатта, одамлар бир-бирининг чегарасини билмаслиги мумкин ва бу ҳақда очиқ гаплашиш зарур. Аммо сиз бир хил ҳурматсиз муносабатни қайта-қайта тушунтиришга мажбур бўлсангиз, муаммо тушунмовчиликдан каттароқ бўлиши мумкин.
Бундай пайтда савол: «У мени тушунадими?» эмас.
«Мен бу муносабатга яна қанча рухсат бераман?»
Сизни эшитишмаётган бўлса, баландроқ гапириш доим ҳам ечим эмас
Айрим баҳслар тушунтириш етишмагани учун эмас, қарши томон эшитишни истамаётгани учун чўзилади.
Бир хил фикрни ўнинчи марта бошқача сўзлар билан айтиш баъзан вазиятни ўзгартирмайди.
Шунда сукут заифлик эмас.
Бу — ўз энергиянгизни кераксиз баҳсдан олиб чиқиш.
Бироқ бу ҳар қандай муаммода гапирмаслик керак дегани ҳам эмас. Муносабат муҳим бўлса, аввал очиқ ва аниқ мулоқот керак. Шундан кейин ҳам ҳеч нарса ўзгармаса, сукутнинг ўзи жавобга айланиши мумкин.
Севги доимий имтиҳонга айланса, бир нарса нотўғри
Муносабат учун ҳаракат қилиш — нормал.
Келишмовчиликларни ҳал қилиш, бир-бирини тушуниш ва баъзан ён бериш ҳам севгининг бир қисми.
Аммо инсон доимо:
— ўзини исботлаши;
— эътибор учун курашиши;
— «мени танла» деб яшаши;
— бошқа томоннинг совуқлигини оқлаши керак бўлса,
бу аллақачон чарчатувчи динамикага айланиши мумкин.
Соғлом севгида меҳнат бор, лекин доимий рад этилиш билан курашиш шарт эмас.
Яқин инсон ёнида доимо ёмон ҳис қилиш — сигнал
Бир мартаги жанжал ҳар қандай муносабатда бўлиши мумкин.
Аммо кимнингдир ёнида мунтазам равишда ўзингизни қўрққан, арзимас, айбдор ёки доимо нотўғри ҳис қилаётган бўлсангиз, буни «у менга жуда яқин» деб оқлаш шарт эмас.
Яқинлик инсонга ҳар доим фақат бахт бермайди. Лекин у доимий эмоционал оғриқ ҳам бўлмаслиги керак.
Кимдир сиз учун қадрли бўлиши мумкин, аммо бу муносабат сиз учун соғлом дегани эмас.
Бахтни тўлиқ бошқаларга топшириб бўлмайди
«Фалон инсон келса, бахтли бўламан».
«Кўпроқ пул топсам, кейин яшайман».
«У мени тушунса, ҳаммаси яхши бўлади».
Инсон ҳаётини доимо бир келажак воқеасига боғлаб қўйса, бугунги кун йўқолиб боради.
Албатта, ташқи шароит аҳамиятли. Пул, саломатлик, муносабат ва хавфсизлик инсоннинг фаровонлигига таъсир қилади.
Аммо кундалик ҳаётни бутунлай бошқа одам ўзгартириб беришини кутиш ҳам иш бермайди.
Баъзан бахт катта воқеадан эмас, ўз ҳаётингизда ўзингизга мос тартиб қуришдан бошланади.
Эркинликнинг нархи бор
Мустақиллик чиройли эшитилади.
Аммо ўз қарорингиз, даромадингиз ва вақти устидан назоратга эга бўлиш кўп ҳолларда меҳнат, билим ва интизом талаб қилади.
Молиявий мустақиллик ҳам, касбий эркинлик ҳам одатда бир кечада келмайди.
Шунинг учун «озод бўлишни хоҳлайман» деган истакнинг кейинги саволи ҳам бор:
«Бунинг учун нимадан воз кечишга ва нима қилишга тайёрман?»
Доим хафа бўлаверсaнгиз, бошқалар сизга таъсир қилишни ўрганади
Бу ерда айбни жабрланган инсонга юклаш керак эмас.
Кимдир қасддан хафа қилса, масъулият ўша инсонда.
Аммо ҳар бир бегона гапни шахсий фожиага айлантириш ўз тинчлигингизни бошқаларнинг қўлига беришга ўхшайди.
Ҳар бир танқидга жавоб бериш, ҳар бир ноҳақликни исботлаш ва ҳар бир инсоннинг фикрини ўзгартириш шарт эмас.
Кейинги босқич шундай:
кимнинг гапи аҳамиятли ва кимникини ўтказиб юбориш кераклигини танлаш.
Энг муҳим қоида — ўз ҳаётингизнинг марказига қайтиш
Бу фикрларнинг барчасини бир нарса бирлаштиради: инсон ўз қадри, вақти ва тинчлиги учун масъулиятни бошқаларга тўлиқ топшириб қўймаслиги керак.
Кимдир сизни тушунмаслиги мумкин.
Кимдир кетиши мумкин.
Кимдир ишонмаслиги мумкин.
Лекин шунинг учун сиз ўзингизни ҳам ташлаб қўйишингиз шарт эмас.
Энг катта ўзгариш баъзан кимнидир қайтараман деб югуришдан эмас, ўзингизга қайтишдан бошланади.
Фикрингизни изоҳда қолдиринг ва мақолани танишларингизга Telegram ёки бошқа ижтимоий тармоқлар орқали улашинг.































Изоҳлар 0
…