Ҳар бир янги кун инсон учун яна бир имконият, яна бир умид ва яна бир неъматдир. Кўз очиб, ҳаётнинг ширин нафасини ҳис қилиш, соғлом тана, хотиржам руҳ ва тинч қалб билан тонгни қарши олишнинг ўзи катта бахт. Шунинг учун инсон баъзан тўхтаб, атрофига назар ташлаши ва ўзига берилган неъматлар учун чуқур шукроналик билдириши керак.
Бугунги кун ҳам ана шундай миннатдорлик билан бошланади. Инсон кўзини очиб, яна бир бор ҳаёт деган буюк неъматни ҳис этар экан, қалбида табиий равишда шукроналик пайдо бўлади. Тананинг соғломлиги, руҳнинг хотиржамлиги, қалбнинг яхши ниятлар билан тўлиши — булар оддий кўринса-да, аслида инсон ҳаётидаги энг катта бойликлардан ҳисобланади.
Ҳар бир лаҳзада яхшилик бор. Баъзан инсон буни дарҳол англамаслиги мумкин, аммо вақт ўтиб, учратган одамлари, бошидан кечирган воқеалари ва ўрганган дарслари унинг ўсишига хизмат қилганини тушунади. Ҳаётдаги ҳар бир ҳолат, ҳар бир синов ва ҳар бир имконият инсонни янада кучлироқ, сабрлироқ ва онглироқ қилади.
Ато этилган имкониятлар ҳам катта неъматдир. Кимдир йўл кўрсатади, кимдир сабоқ беради, кимдир инсон ҳаётига эзгулик олиб киради. Уларнинг барчаси тасодиф эмасдек туюлади. Чунки ҳар бир учрашув, ҳар бир суҳбат ва ҳар бир тажриба инсоннинг ички дунёси бойишига, фикри кенгайишига ва қалби мустаҳкамланишига ёрдам беради.
Қуёш нури, мусаффо ҳаво, тоза сув, дастурхондаги таом, уйдаги сокинлик — булар кўпчилик учун оддий ҳолатдек кўринади. Аммо аслида айнан шу оддий неъматлар инсон ҳаётининг асосий таянчидир. Уларни қадрлаган қалбда хотиржамлик, миннатдорлик ва барака пайдо бўлади.
Инсон ўзида бор моддий ва маънавий бойликларни англаб етганда, ҳаётга бўлган қараши ҳам ўзгаради. Бор нарсани кўра билиш, қадрлаш ва шукр қилиш қалбни енгиллаштиради. Шукроналик инсонни ортиқча хавотирдан, норозиликдан ва бесабрликдан узоқлаштиради.
Олдиндаги кунлар ёруғ, хайрли ва баракали бўлишига ишонч эса инсонга куч беради. Роббига, ҳаётга ва ўзига ишонган киши йўлдаги қийинчиликлардан қўрқмайди. У ҳар бир нарса ўз вақтида, ўз сабаби билан ва ўз йўлида келишини ҳис қилади.
Қисқаси, шукроналик — бу фақат сўз эмас, балки қалб ҳолати. У инсонни тинчлантиради, руҳини кўтаради ва ҳаётга меҳр билан қарашга ўргатади. Ҳамма нарса ўз вақтида келади. Асосийси, инсон қалбида ишонч, сабр ва миннатдорлик сўнмасин.
“Zamin”ни Telegram'да ўқинг!
