Нима учун аёллар қаришдан қўрқишади?

Фото: foma.ru

Қариш — ҳар бир инсон ҳаётининг табиий қисми. Шунга қарамай, кўплаб аёллар ёш ўтиши, ташқи кўриниш ўзгариши ва аввалги жозибадорликни йўқотишдан хавотирланади. Бу қўрқув фақат ажинлар ёки соч оқариши билан боғлиқ эмас. Унинг ортида жамият босими, ўзини бошқалар билан таққослаш, қадрсизланишдан қўрқиш ва ҳаётдаги имкониятлар камайиб қолиши ҳақидаги хавотирлар ётади.

Аёлларга ёшликданоқ гўзаллик, ёш кўриниш ва жозибадорлик катта аҳамиятга эга экани сингдирилади. Реклама, кино, ижтимоий тармоқлар ва оммавий маданиятда кўпинча ёшлик муваффақият, муҳаббат ва бахт рамзи сифатида кўрсатилади.

Натижада аёл ёши ўтаётганини сезганида, ташқи кўринишдаги оддий ўзгаришларни шахсий қадри пасаяётгандек қабул қилиши мумкин.

Айниқса, ижтимоий тармоқларда доимо мукаммал кўринадиган суратларни томоша қилиш инсоннинг ўз танасига бўлган муносабатига таъсир қилади. Фильтрлар, косметик муолажалар ва қайта ишланган тасвирлар ҳақиқий ҳаётда мавжуд бўлмаган стандартларни яратади.

Аёл ўзини ана шу сунъий мезонлар билан таққослаганда, табиий қариш жараёнини камчилик сифатида қабул қила бошлайди.

Қаришдан қўрқишнинг яна бир сабаби — эътибор ва муҳаббатдан маҳрум бўлиш хавотири. Айрим аёллар ёши ўтиши билан турмуш ўртоғи, яқинлари ёки атрофдагиларнинг муносабати ўзгариб қолишидан қўрқади.

Уларда: «Энди мени аввалгидек севишмайдими?», «Мен ҳали ҳам жозибадорманми?», «Менинг ўрнимни ёшроқ инсон эгаллайдими?» каби саволлар пайдо бўлиши мумкин.

Бу ерда муаммо ёшда эмас, балки инсоннинг ўз қадрини фақат ташқи кўриниши ва бошқаларнинг эътибори билан ўлчашидадир.

Агар аёл ўзини фақат гўзаллиги, ёшлиги ёки бошқаларнинг мақтови орқали қадрласа, ҳар бир янги ажин унга жиддий йўқотишдек туюлади. Аксинча, ўз қадрини билими, тажрибаси, меҳрибонлиги, ақли ва шахсий ютуқлари билан боғлаган инсон ёш ўтишини бошқача қабул қилади.

Қариш баъзан вақтнинг ўтиб кетаётганини ҳам эслатади. Инсон ортига қараб, амалга ошмаган орзуларини, кечиктирилган режаларини ёки бой берилган имкониятларини эслаши мумкин.

Шунда қўрқув ташқи кўринишдан эмас, балки: «Мен ҳаётимни тўлиқ яшадимми?», «Нимага улгурмадим?», «Энди кеч эмасми?» деган ички саволлардан келиб чиқади.

Аслида ёш ўтиши имкониятлар тугашини англатмайди. Аксинча, кўп аёллар айнан етуклик даврида ўзини яхшироқ англайди, нима исташини тушунади ва бошқаларнинг фикрига камроқ боғлиқ бўлиб қолади.

Тажриба инсонга ким билан муносабат қуриш, нимадан воз кечиш ва ўз чегараларини қандай ҳимоя қилишни ўргатади. Ёшликда етишмаган ишонч ва хотиржамлик кейинги йилларда пайдо бўлиши мумкин.

Қаришдан қўрқишни камайтириш учун аввало ўзингизга берилаётган ички саволларни кузатиш муҳим. Сиз ҳақиқатан ёш ўтишидан қўрқяпсизми ёки қадрсиз қолишданми? Танангиз ўзгаришиданми ёки ҳаётингизда мазмун камайишиданми?

Қўрқувнинг ҳақиқий сабаби аниқланса, унга қарши курашиш ҳам осонлашади.

Танага ғамхўрлик қилиш, соғлом овқатланиш, ҳаракатланиш ва дам олиш ташқи кўринишни сақлаш учунгина эмас, ўзини яхши ҳис қилиш учун керак. Бироқ ўзини севишни фақат косметик муолажалар ёки вазн билан боғлаб қўймаслик лозим.

Аёлнинг гўзаллиги фақат юз тузилишида эмас. Унинг қарашида, муомаласида, ўзини тутишида, ишончида ва ҳаётга бўлган муносабатида ҳам намоён бўлади.

Қариш — йўқотиш эмас, ўзгаришдир. Инсон баъзи нарсаларни ортда қолдиради, аммо уларнинг ўрнига тажриба, онглилик, эркинлик ва ички кучга эга бўлади.

Ёшликнинг ўзига хос гўзаллиги бор. Лекин етукликнинг ҳам ёшликда бўлмайдиган чуқурлиги, хотиржамлиги ва жозибаси мавжуд.

Аёл ўзини фақат ёшлиги учун эмас, бутун шахсияти учун қадрлай бошлаганида қариш қўрқинчли жараён бўлишдан тўхтайди. Чунки вақт юзда из қолдириши мумкин, аммо у инсонга ақл, тажриба ва ўзини англаш қобилиятини ҳам беради.