6 Şubat sabahı, Umman'ın başkenti Muskat'ta ABD ve İran heyetlerinin katılımıyla görüşmelerin başladığı bildirildi. İran'daki Mehr haber ajansına göre, toplantılar Umman Dışişleri Bakanı aracılığıyla dolaylı bir formatta gerçekleşiyor.
Kaynaklara göre, İran heyetine Dışişleri Bakanı Abbas Aroqchi başkanlık ediyor. ABD'den, cumhurbaşkanının özel temsilcisi Steve Whitkoff, Jared Kushner ve Merkez Komutanlığı liderlerinden biri de yer aldı.
Ana konu nedir?
Görüşmelerin odak noktası, İran'ın nükleer programı ve yaptırımların hafifletilmesiydi. İran tarafının pozisyonu açık: gündem yalnızca nükleer ve yaptırımlar etrafında olmalı, başka konular eklemeye hazır değil.
ABD'de ise yaklaşım daha geniştir: Washington'ın müzakereler çerçevesinde füze programı, bölgedeki gruplar ve iç politika konularında bir diyalog olmasını istediği söylendi. Dışişleri Bakanı Marco Rubio da bu görüşü açıkça dile getirdi - nükleerle birlikte diğer alanların da tartışılması gerektiğini vurguladı.
Bu toplantı neden bu kadar "zor"?
Son günlerde, bilgi alanında çelişkili haberler arttı: 4 Şubat'ta Axios kaynakları, gündemdeki anlaşmazlıklar nedeniyle görüşmelerin iptal edildiğini yazdı, ancak Tahran bunu resmen onaylamadı.
Dahası, görüşmeler arifesinde ABD'nin "İran'ı derhal terk et" çağrısı da endişe uyandırdı: Washington, vatandaşlarını çekilme planını ABD'nin yardımıyla bağlamamaya çağırdı.
Şimdi ne olabilir?
Mevcut durumda, iki tarafın "bir masa, iki gündem"le geldiği görülüyor. Muskats'taki müzakereler yalnızca nükleer ve yaptırımlar konusunda "minimum anlaşmaya" ulaşırsa bile, bu gerilimin azaltılmasına hizmet edebilir. Taraflar konularda anlaşamıyorsa - baskı, açıklamalar ve keskin söylemlerin daha da artması muhtemeldir.
Kısacası, Maskat'taki görüşme sıradan bir diplomatik protokol değildi. Burada her cümlenin arkasında yaptırımların kaderi, bölgedeki güvenlik ve sonraki adımların senaryosu yer almaktadır.
“Zamin”i Telegram'da okuyun!
