Inson hayoti — bu tasodiflar yigʻindisi emas. U koʻproq insonning ichki ishonchlari, oʻziga boʻlgan munosabati va fikrlash tarzi bilan shakllanadi. Qisqasi, sen nimaga ishonsang — shuni yashaysan.
Koʻpchilik bilmaydi, lekin hayotimizdagi koʻp muammolar tashqi omillar emas, balki ichki dasturlarimiz natijasi. Agar inson oʻzini mehrga loyiq emas deb hisoblasa, u beixtiyor shunday vaziyatlarni “jalb” qila boshlaydi. Atrofdagilarning munosabati ham aynan shu ishonchga moslashadi. Natijada inson “meni hech kim sevmaydi” degan fikrni yanada kuchaytiradi. Qarasang — bu yopiq aylana.
Xuddi shunday, kimdir oʻzini baxtsiz deb qabul qilsa, hayotdagi har bir holatni muammo sifatida koʻra boshlaydi. Imkoniyatlar ham koʻzga koʻrinmaydi, chunki miya allaqachon “menga baribir omad kelmaydi” deb qaror chiqargan.
Eng xavflisi — “men qurbonman” degan fikr. Bunday odamlar doim oʻzini jabrlangan, hayotdan norozi holda koʻradi. Ular hatto oʻz qoʻllari bilan ham oʻzlariga qarshi ish qiladi. Chunki ichki ishonch shu: “men doim yutqazaman”. Va hayot ham aynan shu ssenariyni takrorlayveradi.
Yana bir ogʻir holat — inson oʻzini hurmat qilmasligi. Agar sen oʻzingga nisbatan adolatsiz boʻlsang, boshqalardan adolat kutma. Dunyo senga sen oʻzingga qanday munosabatda boʻlsang, xuddi shunday javob qaytaradi.
Shu yerda eng muhim savol paydo boʻladi: bu holatni oʻzgartirish mumkinmi? Javob — ha, albatta mumkin. Va bu sen oʻylagandan osonroq.
Birinchi qadam — oʻz fikrlaringni kuzatish. Sen oʻzing haqingda nimani oʻylayapsan? Oʻzingni qanday qabul qilasan? Agar bu fikrlar seni cheklayotgan boʻlsa, ularni asta-sekin almashtirishni boshla.
Ikkinchi qadam — oʻzingni qadrlashni oʻrgan. Hech kim seni sen oʻzing qadrlamaganingdek qadrlamaydi. Bu fakt.
Uchinchi qadam — qurbon rolidan chiq. Hayot senga qarshi emas. Sen hali oʻylab koʻrmagan imkoniyatlar bor.
Ha, bu oʻzgarishlar bir kunda boʻlmaydi. Lekin har kuni kichik qadam tashlasang, bir necha oydan keyin oʻzingni tanimay qolasan.
Xulosa oddiy, lekin kuchli: sen ishongan narsa — sening realligingga aylanadi. Shuning uchun ehtiyot boʻl, chunki sen nafaqat oʻylayapsan — sen yaratayapsan.
Oʻzingni asra. Chunki sen oʻz hayotingning asosiy qahramonisan.
“Zamin”ni Telegramʻda oʻqing!
