Ўғил фарзанднинг кулгуси кимга ўхшайди — отага ёки онага?

Кўп ота-оналар қизиқади: ўғил фарзандининг табассумида кимнинг қарашлари кўзга ташланади — онами ёки ота? Генетика ва илмий тадқиқотлар бу саволга аниқ, лекин қизиқ жавоб беради.

Тадқиқотларга кўра, инсоннинг юз ифода ва мушаклари ота ва онанинг генларидан мураккаб тарзда таъсирланади. АҚШдаги Питсбург университети олимлари аниқлаганидек, чақалоқлар кўпинча онанинг юз хусусиятларига эга бўлади, айниқса табассум ва оғиз қиёфаси. Бу эволюцион ҳимоя механизми билан боғлиқ: чақалоқлар онани тезроқ таниб, унинг ёрдамидан фойдаланади.

Шу билан бирга, ота муомаласи ва хислатлари ҳам боланинг табассум ва мимикасида акс этади. Баъзи тадқиқотлар болаларда юмор ҳисси ва кулгига мойилликда ота таъсири катта эканини кўрсатган.

Хулоса қилиб айтганда, ўғил фарзанднинг табассумида ҳам она, ҳам ота ҳиссаси бор, лекин илмий жиҳатдан қараганда, илк ва асосий таъсир кўпроқ онадан келади. Табассум орқали ота ва онанинг муҳаббати ва хислатлари ўзаро намоён бўлади.