Инсоннинг асл юзи қачон намоён бўлади? Бойлик ва ҳокимият унинг кимлигини очиб беради

ҚисқачаAI ёрдамида тайёрланганКўрсатиш
- Инсоннинг асл қиёфаси бойлик ва ҳокимиятга эришганида унинг ўзгаларга бўлган муносабати ҳамда виждонан тутган йўли орқали намоён бўлади.
- Қийинчилик сабрни синовдан ўтказса, катта имкониятлар инсоннинг ички дунёси, саховати ёки худбинлигини ошкор қилади.
- Мансабдор шахснинг ҳақиқий тарбияси ўзидан кучсизроқ бўлганларга қандай муомала қилиши ва ўз ваколатидан қандай мақсадда фойдаланиши билан белгиланади.
Инсонни йўқчиликда эмас, бойликка эришганида синаб кўринг. Чунки қўлида ҳеч нарсаси йўқ одамнинг камтарлиги баъзан мажбуриятдан бўлиши мумкин. Аммо бойлик, мансаб ва ҳокимиятга эришгач ҳам ўзгаларни менсимайдиган, кечаги дўстларини унутмайдиган ва инсонийлигини йўқотмайдиган кишигина ҳақиқий маънода улуғ инсон ҳисобланади.
Ҳаётда бир ҳақиқат бор: қийинчилик инсоннинг сабрини синаса, бойлик унинг қалбини, ҳокимият эса виждонини синовдан ўтказади. Пул кўпайганда кимдир янада сахий бўлади, кимдир эса яқинларини ҳам танимай қолади. Мансабга эришган инсонлар орасида ҳам шундай фарқ бор: бири халққа хизмат қилишни шараф деб билса, бошқаси лавозимини ўзгалардан устунлигини кўрсатиш воситасига айлантиради.
Шунинг учун эркакнинг асл қиёфаси фақат оғир кунларда қандай яшагани билан эмас, қўлига катта имконият келганида ўзини қандай тутгани билан ҳам белгиланади. Зеро, бойлик ва ҳокимият инсонни ҳар доим ҳам ўзгартирмайди — кўпинча унинг ичида ким яширинганини ошкор қилади.
Бойлик инсонни ўзгартирмайди, унинг кимлигини кўрсатади
Пул инсонга кўплаб имкониятлар беради. У яхши уйда яшаши, истаган жойига бориши, ўз хоҳишларини амалга ошириши ва бошқаларга таъсир ўтказиши мумкин.
Аммо бойлик билан бирга катта синов ҳам келади. Энди инсон ҳар бир тийинини ҳисоблашга, кимдандир ёрдам сўрашга ёки ўзини чеклашга мажбур эмас. Унда танлаш имконияти кўпаяди.
Ана шу пайтда унинг ички дунёси намоён бўла бошлайди.
Агар инсоннинг қалбида меҳр, саховат ва ҳурмат бўлса, бойлик бу фазилатларни янада кучайтириши мумкин. У ота-онасига ғамхўрлик қилади, яқинларини қўллаб-қувватлайди, муҳтожларга ёрдам беради.
Агар унинг қалбида манманлик ва худбинлик устун бўлса, бойлик бу иллатларга ҳам кенг майдон очади. У ўзини бошқалардан баланд қўя бошлайди, одамларни моддий аҳволига қараб баҳолайди, аввалги танишларини менсимай қўяди.
Шунинг учун бойликни инсоннинг ҳақиқий қадрини белгилайдиган мезон деб бўлмайди. Муҳими, у бойлик билан қандай муносабатда бўлишида.
Ҳокимият инсоннинг адолатини синовдан ўтказади
Инсоннинг асл табиатини очиб берадиган энг катта синовлардан бири — ҳокимиятдир.
Оддий одам ўзгаларга нисбатан кўп нарсани талаб қила олмаслиги мумкин. Аммо мансабга эришган, қарор қабул қилиш имкониятига эга бўлган инсоннинг қўлида катта масъулият пайдо бўлади.
У кимгадир ёрдам бериши, кимнингдир тақдирини ўзгартириши, бировнинг ҳаққини ҳимоя қилиши ёки аксинча, ўз ваколатидан нотўғри фойдаланиши мумкин.
Ҳақиқий раҳбар лавозимини одамларга босим ўтказиш воситаси деб билмайди. У мансабни хизмат қилиш, адолатни таъминлаш ва ишончни оқлаш имконияти сифатида қабул қилади.
Кучли инсон ўзига бўйсунувчиларни қўрқитиш билан эмас, уларнинг ҳурматига сазовор бўлиш билан қадрлидир.
Мансабдор шахснинг қандай инсон эканини билиш учун унинг ўзидан юқори лавозимдагилар билан муносабатига эмас, балки қўли остида ишлайдиганларга қандай муомала қилишига қараш керак.
Чунки инсоннинг тарбияси ва маданияти ўзидан кучсизроқ одамга муносабатида яққол кўринади.
Сахийлик ёки хасислик: имконият инсоннинг қалбини ҳам очади
Йўқчиликда сахий бўлиш қийин. Аммо бойликка эришгандан кейин ҳам сахийлигини йўқотмаслик янада катта фазилатдир.
Айримлар имконияти ошган сари фақат ўз эҳтиёжларини ўйлай бошлайди. Улар учун ҳаётнинг мазмуни қимматбаҳо буюмлар, ҳашаматли уйлар ва атрофдагиларнинг ҳавасига айланади.
Бошқа бир инсон эса бойлигининг бир қисмини ота-онасига, яқинларига, муҳтожларга ва жамиятга фойда келтиришга сарфлайди. У ёрдам беришни ўзини кўрсатиш имконияти эмас, инсоний бурч деб билади.
Сахийлик фақат катта маблағ бериш билан ўлчанмайди. Баъзан бир инсоннинг муаммосини ҳал қилиш, иш топишига ёрдам бериш, оғир кунида ёнида туриш ҳам катта яхшиликдир.
Энг муҳими, инсон имконияти бор пайтда ҳам бошқаларнинг дардини ҳис қила олиши керак.
Ҳақиқий дўст бойлик келганда ҳам ўзгармайди
Инсон муваффақиятга эришганида унинг атрофида одамлар кўпайиши мумкин. Кечагина ҳолидан хабар олмаганлар бугун суҳбатлашишга, яқинлашишга интилади.
Аммо бундай пайтда ким ҳақиқий дўст, ким эса фақат манфаат излаётганини ажратиш осон эмас.
Шу билан бирга, бойликка эришган инсоннинг ўзи ҳам синовдан ўтади. У аввалги дўстларини унутмайдими? Қийинчиликда ёнида турган инсонларни қадрлайдими? Ўзига ҳеч қандай фойда келтирмайдиган одамларга ҳам ҳурмат билан муносабатда бўладими?
Ҳақиқий инсон муваффақиятга эришгач, кечаги ҳаётидан уялмайди. У қаердан келганини, кимлар унга ёрдам берганини ва қандай қийинчиликларни бошдан кечирганини унутмайди.
Чунки вафо инсоннинг имконияти кам пайтида айтган гапларида эмас, имконияти кенгайганидан кейин қилган ишларида кўринади.
Оиладаги муносабат ҳам инсоннинг асл қиёфасини кўрсатади
Баъзи инсонлар жамоат олдида ниҳоятда хушмуомала, маданиятли ва ҳурматли кўринади. Аммо уйига қайтгач, энг яқин инсонларига нисбатан қўпол муносабатда бўлади.
Аслида, инсоннинг кимлигини фақат унинг жамиятдаги обрўси ёки бойлигига қараб баҳолаб бўлмайди. Унинг оила аъзоларига, турмуш ўртоғига, фарзандларига ва ота-онасига қандай муносабатда бўлиши ҳам муҳим мезондир.
Ҳақиқий мардлик фақат кўчада ўзини кучли кўрсатиш эмас. У оиласига ғамхўрлик қилиш, ваъдасида туриш, яқинларининг фикрини ҳурмат қилиш ва уларнинг ишончини оқлашда намоён бўлади.
Бойликка эришган инсон оиласини унутиб қўйса, ҳокимиятга келган киши яқинларини менсимаса, демак, унинг муваффақияти инсоний камолоти билан бирга ўсмаган.
Инсонни билиш учун унга амал бер, дейишларида ҳам ҳикмат бор
Халқимизда «Инсонни билмоқчи бўлсанг, унга амал бер» деган ҳикматли гап бор.
Бу иборанинг маъноси жуда чуқур. Чунки лавозимга эришган инсоннинг олдида турли танловлар пайдо бўлади. У ўз манфаатини ўйлайдими ёки халқ манфаатини? Қонунга амал қиладими ёки ваколатидан ўз фойдаси учун фойдаланадими? Ҳақиқатни гапирадими ёки ўз хатоларини яширадими?
Ана шу қарорлар унинг қандай инсон эканини кўрсатади.
Бойлик ҳам, мансаб ҳам инсонга берилган имтиёздан ташқари, катта масъулиятдир. Қанчалик кўп имкониятга эга бўлсангиз, бошқаларнинг ҳаққига дахл қилмаслик, адолатли бўлиш ва ўзингизни назорат қилиш шунчалик муҳимлашади.
Хулоса: инсоннинг қадри қўлидаги бойлик билан эмас, қалбидаги инсонийлик билан ўлчанади
Ҳаётда пул топиш, мансабга эришиш ёки катта имкониятларга эга бўлиш муваффақият ҳисобланиши мумкин. Аммо бу нарсаларнинг ўзи инсонни буюк қилмайди.
Ҳақиқий бойлик — имкониятингиз бўла туриб, бошқаларнинг ҳаққини поймол қилмаслик. Ҳақиқий куч — ўзингиздан заифроқ инсонни ҳимоя қилиш. Ҳақиқий ҳокимият — қўлингиздаги ваколатдан адолат йўлида фойдаланиш. Ҳақиқий мардлик эса бойлик ва мансабга эришганингиздан кейин ҳам инсонлигингизни йўқотмасликдир.
Шунинг учун инсонни фақат йўқчиликдаги сабрига қараб баҳоламанг. Унинг қўлига бойлик, имконият ва ҳокимият келганида қандай ўзгаришига ҳам эътибор беринг.
Зеро, инсоннинг асл қиёфаси баъзан нималарга эга эканида эмас, эга бўлган нарсалари билан бошқаларга қандай муносабатда бўлишида намоён бўлади.
Обуна билан реклама бўлмайди
Zamin Premium — ойига 4 900 сўм

































Изоҳлар0
…