Санъаткор ҳаёти кўпчиликка доим саҳнадаги табассум, чиройли либослар, олқишлар ва ёрқин чиқишлар орқали кўринади. Аммо саҳна ортида ҳам инсон бор: чарчайдиган, ўйланадиган, ҳис қиладиган ва баъзан кўз ёшига ҳам эрк берадиган инсон.
Ижтимоий тармоқларда хонанда Муниса Ризаева акс этган видео ва суратлар мухлислар эътиборини тортди. Лавҳаларда унинг юзида маҳзунлик, кўзларида нам ва ички ҳаяжон сезилади. Чунки санъаткор бўлиш фақат саҳнага чиқиш, қўшиқ айтиш ва олқиш олиш эмас. Бу — доим одамлар кўзида бўлиш, ҳар бир ҳаракатинг муҳокама қилиниши, чарчоғингни яшириш, дардингни ичга ютиш ва барибир табассум билан кўриниш бериш дегани.
Муниса Ризаева кадрларда ўзини тутишга ҳаракат қилгани, аммо ҳиссиётларини тўлиқ яшира олмагани сезилади. Унинг кўзларидаги ёш ва юзидаги оғир кайфият мухлислар орасида турли саволларни пайдо қилди. Кўпчилик “Мунисада ҳаммаси яхши бўлса керак”, деб умид қилмоқда. Лекин инсоннинг ташқи кўриниши баъзан унинг ичида кечаётган ҳолатдан дарак бериши мумкин.
Албатта, бу ҳолат сабабини аниқ айтиш тўғри эмас. Чунки ҳар бир инсоннинг шахсий кечинмалари, оилавий ҳаёти, ижодий босими ёки ички чарчоғи бўлиши мумкин. Аммо бир нарса аниқ: ушбу кадрлар Муниса Ризаевани яхши кўрадиган мухлисларни бефарқ қолдирмади.
Саҳнадаги одам ҳам темир эмас. У ҳам чарчайди, ранжийди, баъзан кучли кўринишга мажбур бўлади. Айниқса, санъаткорлар учун бу икки баробар оғир: улар ўз дардини яшириб, бошқаларга кайфият улашиши керак. Ҳаёт баъзан “концерт давом этиши керак” деган қоидани олдинга қўяди, лекин юрак барибир ўз сўзини айтади.
Муниса Ризаева ўзбек эстрадасида ўз ўрнига эга, кўп йиллардан бери мухлислар меҳрини қозонган хонандалардан бири. Унинг ҳар бир чиқиши, ҳар бир қўшиғи ва ҳар бир образи мухлислар томонидан қизиқиш билан кузатилади. Шунинг учун ҳам унинг маҳзун ҳолати акс этган кадрлар кенг муҳокамага сабаб бўлди.
Бундай пайтда энг тўғри йўл — санъаткорни айблаш, ортиқча тахмин қилиш ёки шахсий ҳаётини ковлаш эмас. Аксинча, унга илиқ сўз, дуо ва руҳий қўллаб-қувватлаш керак. Чунки ҳар қандай машҳур инсон ҳам аввало инсон. Унинг ҳам тинчликка, тушунишга ва меҳрга эҳтиёжи бор.
Мухлислар эса Муниса Ризаевада ҳаммаси яхши бўлишини чин дилдан истамоқда. Унинг кўзларидаги ёшлар вақтинчалик чарчоқ ёки ҳиссиёт таъсири бўлиб, тез орада яна саҳнага одатдагидек кучли, табассумли ва илҳомли ҳолда қайтишига умид катта.
Ҳаётда ҳар бир инсоннинг синовли лаҳзалари бўлади. Аммо муҳими — ўша синовлардан кейин яна қад ростлаш, ўзини йўқотмаслик ва олдинга юриш. Муниса Ризаева ҳам мухлислари меҳри, яқинлари қўллаб-қуввати ва ўзининг ички кучи билан бу ҳолатдан янада бақувват чиқишига ишонамиз.
Санъаткор бўлиш — осон эмас. Лекин халқ меҳри бор жойда куч ҳам, тасалли ҳам топилади. Мухлислар эса бугун бир нарсани айтишмоқда: “Муниса, сиз ёлғиз эмассиз”.
“Zamin”ни Telegram'да ўқинг!
