Мен 11 ёшимда 1961-йилда ишлаб чиқарилган яшил рангли Aston Martin ДБ4 ГTZ моделини ўз кўзим билан кўриш бахтига муяссар бўлганман. Ўшандан бери Загато даҳосининг ашаддий мухлисига айландим. Автомобил дизайни борасидаги барча нозикликларни тушунтириб беришга даъво қилмасам-да, шахсий фикримча, Загато номи автомобилсозлик оламида Piнинфарина, Бертоне ва Гиугиаро каби буюк номлардан ҳам юқори туради. Бу ҳақда Autocar.co.uk хабар беради.
Авиация дизайнери Уго Загато томонидан 1919-йилда Миланда асос солинган ушбу корпус ишлаб чиқарувчи компания дастлабки кунларданоқ енгил конструкцияларга асосланган дизайн тилини танлаган. Кейинги ўн йилликлар давомида Загато ривожланиб борди, бироқ вазнни камайтиришга бўлган интилиш компаниянинг ҳар бир маҳсулотида ўз аксини топди. Турли даврлар алмашса-да, ушбу ижодий устахонадан ҳақиқий санъат асарлари чиқишда давом этди.
Айниқса, 1950 ва 1960-йилларнинг "олтин даври"да Загато қаламига мансуб автомобиллар ўзининг нафислиги ва ихчамлиги билан ажралиб турарди. Алюминийдан ишланган, қисқартирилган ғилдирак базасига эга оқимли ва эгасувчан корпуслар ўша даврнинг ўзига хос белгиси эди. 1954-йилги Масерати АГ6/54 Страдале GT Загато ва 1963-йилги Alfa Romeo TZ1 моделлари бунга ёрқин мисол бўла олади. Улар ўз ўқлари атрофида ихчам йиғилгандек кўринса-да, мутаносиблик ва услуб борасида тенгсиздир.
Загато дизайнидаги кўплаб ечимлар автоспортдаги функционаллик билан боғлиқ бўлгани киши ҳайратини оширади. Компаниянинг энг таниқли белгиси — "доубле-буббле" (икки қабариқли) томи 1950-йиллар бошида пойгачиларнинг дубулғалари учун қўшимча жой яратиш мақсадида ўйлаб топилган. Бу ечим паст том чизиғини сақлаб қолиш билан бирга, автомобилга ўзгача эстетик кўрк бағишлаган.
“Zamin”ни Telegram'да ўқинг!
