Ҳаётдаги кўплаб муаммоларнинг илдизи кутилмаган жойда — кайфиятимизда яширинган бўлиши мумкин. Кўпчилик буни оддий ҳол деб қабул қилади: “хафа бўлдим, ўтиб кетади”. Лекин аслида айнан шу тушкунлик инсон ҳаётида занжирли реакцияни бошлаб беради.
Ҳеч ўйлаб кўрганмисиз: инсон доимий равишда хафа бўлса, нима содир бўлади? У ҳаётдан нолишни бошлайди. Нолиш эса инсонни янада пасайтиради. Бу ҳолатда одам имкониятларни эмас, муаммоларни кўра бошлайди. Вақт ўтиши билан эса муаммолар ҳақиқатан ҳам кўпайгандек туюлади.
Ҳаёт гўё ойнадек — қандай қарасангиз, шундай жавоб қайтаради. Агар сиз доимий равишда салбий фикрлар билан яшасангиз, атрофингиздаги воқеалар ҳам шу руҳда шаклланади. Бу ерда гап мистика ҳақида эмас, балки инсон психологияси ҳақида кетяпти: кайфият қарорларга, қарорлар эса натижаларга таъсир қилади.
Яна бир муҳим жиҳат — энергия. Доимий тушкун кайфият инсоннинг ички кучини секин-аста сўриб олади. Сиз чарчаганингизни сезмаслигингиз мумкин, лекин иш унумдорлиги тушади, диққат тарқалади, ҳатто оддий ишлар ҳам оғирдек туюлади.
Қизиғи шундаки, бу ҳолат молиявий аҳволга ҳам таъсир қилади. Ҳа, бу ерда гап “пул — энергия” деган тушунча ҳақида кетяпти. Агар инсон доим салбий кайфиятда бўлса, у янги имкониятларни кўрмайди, таваккал қилмайди ва ўзини чеклайди. Натижада эса даромад ҳам пасая бошлайди.
Энг хавфлиси — бу кайфият юқумли. Инсон ўз тушкунлигини фақат ўзида сақлаб қолмайди. Оиласига, дўстларига, ҳатто иш жойидаги муҳитга ҳам билмаган ҳолда тарқатади. Шу тариқа бир инсоннинг ички ҳолати бутун муҳитга таъсир қилади.
Аммо яхши янгилик бор: бу ҳолатни ўзгартириш мумкин. Биринчи қадам — англаш. Агар сиз кайфиятингиз ҳаётингизга таъсир қилаётганини тушунсангиз, демак аллақачон йўлнинг ярмини босиб ўтдингиз.
Кичик одатлар катта ўзгариш беради:
— ҳар куни камида битта ижобий нарсага эътибор қаратинг;
— нолиш ўрнига ечим излашни одат қилинг;
— атрофингиздаги муҳитни тозаланг — салбий одамлардан узоқлашинг;
— ҳаракатни бошланг, ҳатто кичик қадам бўлса ҳам.
Ҳаётни тўлиқ ўзгартириш учун катта қадам шарт эмас. Баъзан кайфиятни ўзгартиришнинг ўзи етарли. Чунки кайфият — бу сиз танлайдиган ҳолат.
Қисқаси, ҳаёт сизга қарши эмас. У сиз билан бирга ишлайди. Савол фақат битта: сиз унга қандай кайфият билан қараяпсиз?
