Хонанда Юлдуз Турдиева интервьюлардан бирида санъатга кўпроқ вақт ажратиш ортида қолиб кетган туйғулар ва йўқотилган лаҳзалар ҳақида жуда самимий гапирди. Суҳбат давомида ундан: “Сизга берган энг катта туҳфаси ва ҳаётингизда айрим йўқотишларга сабаб бўлган ҳолатлар ҳам бўлганми?” деган савол берилди. Бу савол хонандани чуқур ўйга толдирди.
Юлдуз Турдиеванинг жавоби эса кўпчиликни ларзага солди. У санъатнинг берган имкониятларини инкор этмаган ҳолда, йўқотганлари ҳам борлигини айтди. “Албатта… мани йўқотишларим фарзандларимнинг ёшлик, беғуборлик даврлари…” дея гапини давом эттирар экан, хонанда кўзидаги ёшни яшира олмади.
У ҳатто ўзини тўхтата олмай, фарзандларининг болаликдаги қадамларини эслаб йиғлаб юборди. Бу лаҳза кўп ота-онага таниш ҳақиқатни эслатди: муваффақият ортидан югуриб, баъзан энг қадрли онлар — яқинларинг билан ўтадиган оддий, аммо бебаҳо вақт қўлдан чиқиб кетади. Хонанданинг бу иқрорлари эса санъат ортидаги инсоний оғриқни яна бир бор кўрсатди.
“Zamin”ни Telegram'да ўқинг!
