Tug‘ilishdan to so‘nggi manzilgacha: Hayotning asl mohiyati nimada ekanini anglatuvchi haqiqat

Inson dunyoga kelar ekan, umrning qanchalik shiddat bilan o‘tib ketishini ko‘pincha kech anglab yetadi. Shovqin-suronga, tashvishlarga to‘la kundalik hayotda odam bolasi mansab, mol-dunyo va boylik ketidan quvib, eng muhim haqiqatni — umrning muvaqqatligini unutib qo‘yadi. Aslida esa inson hayoti ramziy ma’noda faqat uchta muhim bosqich — ikki beshik, ikki yo‘rgak va ikki yig‘i oralig‘idagi qisqa bir lahzadan iboratdir.

Tarmoq foydalanuvchilarini chuqur mushohadaga chorlayotgan ushbu falsafiy satrlar har bir insonni o‘z umri mazmuni haqida o‘ylab ko‘rishga undaydi.

Hayotning uch buyuk taqqosi: Inson nimalar orasida yashaydi?

Insonning dunyoga kelishi va undan ketishi bir-birini takrorlovchi, biroq tamomila boshqacha his-tuyg‘ularni uyg‘otuvchi ramzlarga boy:

• Ikki beshik orasi: Go‘daklikda bolani mehr bilan tebratuvchi yog‘och beshik kutib olsa, hayot nihoyasiga yetganda insonni so‘nggi manzilga kuzatuvchi tebranmas «beshik» — tobut kutib turadi;

• Ikki oq yo‘rgak orasi: Tug‘ilgan lahzasida chaqaloqni oq yo‘rgakka o‘rab, e’zozlab suyadilar. Ruh tanani tark etgan so‘nggi kunda esa inson yana o‘shanday sodda va bejirim oq yo‘rgak — kafan bilan ortga qaytadi;

• Ikki yig‘i orasi: Ko‘z ochib hayotga qadam qo‘yilganda chaqaloqning yig‘isidan atrofdagilar quvonadi. Umr poyoniga yetib, bandalik bajo keltirilganda esa, aksincha, insonning o‘zi jim qolib, uning ortidan o‘zgalarning ko‘z yoshi oqadi.

Eng muhim yumush: Insondan nima qoladi?

Tug‘ilish aslida har bir inson uchun boqiy dunyo sari qo‘yilgan dastlabki qadamdir. Bu qisqa muddatli sayohatda inson to‘playdigan eng katta boylik moddiy boyliklar emas:

• Yaxshi nom va ezgu amal: Dunyodan o‘tgach, na to‘plangan boylik va na martaba inson bilan birga ketadi. Insondan faqat odamlar xotirasida qoladigan ezgu amallar, yaxshi nom va qilingan savobli ishlargina yashaydi;

• Vaqt qadri: Har bir o‘tayotgan kunni g‘animat bilib, yaqinlarga mehr ulashish, ko‘ngil olish va hayotning asl mohiyatini anglab yashash inson uchun eng oliy vazifadir.

Hayot — tug‘ilish va o‘lim orasidagi imtihon bo‘lib, unda faqat qalbida ezgulik qoldira olganlargina haqiqiy saodatga erishadi.