Кўпчилик китларни балиқ деб ўйлайди, бироқ аслида улар сутэмизувчи жонзотлар ҳисобланади. Яъни, улар бошқа сутэмизувчилар каби болаларини она сути билан озиқлантиради ва тирик туғади.
Кит болалари сув остида дунёга келади ва ҳаётининг илк кунлариданоқ онасига тўлиқ боғлиқ бўлади. Энг қизиқарли жиҳати шундаки, улар ичадиган сут одатдагидан фарқли равишда жуда қуюқ ва ёғли бўлади. Бунинг сабаби — сут сувда тез эриб кетмаслиги ва болага етиб бориши учун махсус мослашганидир.
Мутахассисларнинг таъкидлашича, кит сути таркибида ёғ миқдори ниҳоятда юқори бўлиб, бу кичик китнинг тез ўсиши ва совуқ сув шароитида яшаб қолиши учун муҳим аҳамиятга эга. Натижада, янги туғилган кит боласи кунига ўнлаб литр сут истеъмол қилади ва ҳар куни ўртача 80–100 килограммгача вазн қўшиши мумкин.
Шунингдек, китлар мунтазам равишда сув юзасига чиқиб нафас олади, чунки улар балиқлар каби жабра орқали эмас, балки ўпка ёрдамида нафас олади. Бу эса уларнинг яна бир муҳим белгиси — сутэмизувчи эканини тасдиқлайди.
Хулоса қилиб айтганда, китлар — улкан ўлчамига қарамай, ўзига хос биологик хусусиятлари билан ажралиб турадиган ва болаларига ғамхўрлик қиладиган ноёб сутэмизувчи жонзотлардир.
