10 сентябрь — яқинлар қадрини яна бир бор эслаш куни: бугун ким билан дийдорлашасиз?

Баъзи кунларни календарь эмас, инсоннинг ўзи мазмунли қилади. 10 сентябрь ҳам ижтимоий тармоқларда меҳр-оқибат ва яқинларга муҳаббат куни сифатида тилга олинмоқда. Бу сана муносабати билан тарқалаётган асосий ғоя эса жуда оддий: узоқлашган инсонлар билан яна бир бор боғланиш, аразлашганлар билан ярашиш ва яқинларнинг қадрига етиш.

Чунки инсон ҳаётида баъзан бир оғиз «Қалайсан?» деган савол, бир телефон қўнғироғи ёки бир дастурхон атрофидаги самимий суҳбат катта маънога эга бўлади.

Бугун кимнидир эслаш учун баҳона бор

Кундалик ташвишлар орасида қариндошлар, дўстлар ва қадрдон инсонлар билан мулоқот қилишга вақт топилмай қолиши мумкин.

Кеча гаплашаман, эртага бораман, кейинроқ қўнғироқ қиламан, деган режалар эса баъзан ҳафталар, ҳатто ойларга чўзилиб кетади.

Шу боис бу каби ташаббуснинг энг муҳим маъноси — яқинлар билан алоқани тиклашга баҳона топиш.

Бугун телефонни қўлга олиб, анчадан бери гаплашмаган инсонга қўнғироқ қилиш мумкин.

Ёки кутилмаган ҳолда эшик қоқиб, яқин инсонни зиёрат қилиш мумкин.

Аразлашганлар учун бир қадам етарли бўлиши мумкин

Оилада, қариндошлар орасида ёки дўстлар ўртасида турли сабабларга кўра аразлашиб қолиш ҳолатлари учрайди.

Баъзан муаммо катта эмас, аммо «биринчи бўлиб ким қадам ташлайди?» деган савол муносабатларни узоқ вақт совутиб қўяди.

Аслида эса ярашиш учун ҳар доим катта сабаб шарт эмас.

Бир телефон қўнғироғи.

Бир самимий хабар.

Бир пиёла чой.

Ёки оддийгина:

«Кел, ҳаммасини унутайлик. Сени соғиндим».

Шунинг ўзи ҳам узоқ давом этган сукутни бузиши мумкин.

Бир дастурхон атрофидаги суҳбатнинг қадри бошқача

Ўзбек оиласида дастурхон нафақат таом, балки мулоқот ва меҳр майдони ҳамдир.

Қариндош-уруғ ва дўст-биродарларни бир жойга йиғиб, биргаликда овқатланиш, ҳол-аҳвол сўраш, эски хотираларни эслаш ва самимий суҳбатлашиш инсонларни янада яқинлаштиради.

Шунинг учун бугунги кунни катта тадбирга айлантириш шарт эмас.

Яқинлар даврасидаги оддий кеча ҳам етарли.

Дийдорлашмай қўйганлар учрашсин

Ҳаётда инсонлар турли сабаблар билан бир-биридан узоқлашади.

Кимдир бошқа шаҳарга кўчади.

Кимдир иш билан банд бўлади.

Кимдир оилавий ташвишларга кўмилиб кетади.

Натижада бир вақтлар ҳар куни кўришиб юрган инсонлар йиллаб учрашмай қолиши мумкин.

Бундай пайтда «вақт бор» деб кутишдан кўра, вақт ажратиш муҳим.

Чунки дийдорнинг қадри уни кутиб ўтирган инсон учун жуда катта.

Бугун нима қилиш мумкин?

Меҳр-оқибатни фақат сўз билан эмас, кичик амаллар билан ҳам кўрсатиш мумкин.

• Анчадан бери гаплашмаган қариндошингизга қўнғироқ қилинг.

• Соғинган инсонларингиз билан учрашув ташкил қилинг.

• Аразлашган яқин кишингиз билан биринчи бўлиб гаплашиб кўринг.

• Ота-она, буви-бува ёки қариндошларингизни йўқлаб қўйинг.

• Дўстлар даврасида бир дастурхон атрофида суҳбатлашинг.

• Яқинларингизга уларни қадрлашингизни айтишдан уялманг.

Энг қиммат совға — эътибор

Инсонга ҳар доим қимматбаҳо совға керак эмас.

Баъзан унинг ҳолидан хабар олиш, дардини эшитиш, бирга чой ичиш ёки шунчаки ёнида бўлишнинг ўзи катта меҳрни англатади.

Яқинларимиз борлигига кўникиб қолиш эса уларнинг қадрини баъзан кеч англашимизга сабаб бўлади.

Шунинг учун меҳрни кейинга қолдирмаслик керак.

Кимнидир яхши кўрсангиз — айтинг. Соғинсангиз — қўнғироқ қилинг. Кўришгингиз келса — учрашинг. Аразлашган бўлсангиз — ярашиш учун биринчи қадамни ташлашдан қўрқманг.

Чунки меҳр-оқибат учун алоҳида сана керак эмас. Аммо баъзан инсонга айнан шундай бир сана ўз яқинларини яна бир бор қадрлашини эслатиб қўяди.

Бугун эса оддий бир саволни ўзингизга бериб кўринг:

«Мен бугун кимни хурсанд қила оламан?»