10 sentyabr — yaqinlar qadrini yana bir bor eslash kuni: bugun kim bilan diydorlashasiz?

Ba’zi kunlarni kalendar emas, insonning o‘zi mazmunli qiladi. 10 sentyabr ham ijtimoiy tarmoqlarda mehr-oqibat va yaqinlarga muhabbat kuni sifatida tilga olinmoqda. Bu sana munosabati bilan tarqalayotgan asosiy g‘oya esa juda oddiy: uzoqlashgan insonlar bilan yana bir bor bog‘lanish, arazlashganlar bilan yarashish va yaqinlarning qadriga yetish.

Chunki inson hayotida ba’zan bir og‘iz «Qalaysan?» degan savol, bir telefon qo‘ng‘irog‘i yoki bir dasturxon atrofidagi samimiy suhbat katta ma’noga ega bo‘ladi.

Bugun kimnidir eslash uchun bahona bor

Kundalik tashvishlar orasida qarindoshlar, do‘stlar va qadrdon insonlar bilan muloqot qilishga vaqt topilmay qolishi mumkin.

Kecha gaplashaman, ertaga boraman, keyinroq qo‘ng‘iroq qilaman, degan rejalar esa ba’zan haftalar, hatto oylarga cho‘zilib ketadi.

Shu bois bu kabi tashabbusning eng muhim ma’nosi — yaqinlar bilan aloqani tiklashga bahona topish.

Bugun telefonni qo‘lga olib, anchadan beri gaplashmagan insonga qo‘ng‘iroq qilish mumkin.

Yoki kutilmagan holda eshik qoqib, yaqin insonni ziyorat qilish mumkin.

Arazlashganlar uchun bir qadam yetarli bo‘lishi mumkin

Oilada, qarindoshlar orasida yoki do‘stlar o‘rtasida turli sabablarga ko‘ra arazlashib qolish holatlari uchraydi.

Ba’zan muammo katta emas, ammo «birinchi bo‘lib kim qadam tashlaydi?» degan savol munosabatlarni uzoq vaqt sovutib qo‘yadi.

Aslida esa yarashish uchun har doim katta sabab shart emas.

Bir telefon qo‘ng‘irog‘i.

Bir samimiy xabar.

Bir piyola choy.

Yoki oddiygina:

«Kel, hammasini unutaylik. Seni sog‘indim».

Shuning o‘zi ham uzoq davom etgan sukutni buzishi mumkin.

Bir dasturxon atrofidagi suhbatning qadri boshqacha

O‘zbek oilasida dasturxon nafaqat taom, balki muloqot va mehr maydoni hamdir.

Qarindosh-urug‘ va do‘st-birodarlarni bir joyga yig‘ib, birgalikda ovqatlanish, hol-ahvol so‘rash, eski xotiralarni eslash va samimiy suhbatlashish insonlarni yanada yaqinlashtiradi.

Shuning uchun bugungi kunni katta tadbirga aylantirish shart emas.

Yaqinlar davrasidagi oddiy kecha ham yetarli.

Diydorlashmay qo‘yganlar uchrashsin

Hayotda insonlar turli sabablar bilan bir-biridan uzoqlashadi.

Kimdir boshqa shaharga ko‘chadi.

Kimdir ish bilan band bo‘ladi.

Kimdir oilaviy tashvishlarga ko‘milib ketadi.

Natijada bir vaqtlar har kuni ko‘rishib yurgan insonlar yillab uchrashmay qolishi mumkin.

Bunday paytda «vaqt bor» deb kutishdan ko‘ra, vaqt ajratish muhim.

Chunki diydorning qadri uni kutib o‘tirgan inson uchun juda katta.

Bugun nima qilish mumkin?

Mehr-oqibatni faqat so‘z bilan emas, kichik amallar bilan ham ko‘rsatish mumkin.

• Anchadan beri gaplashmagan qarindoshingizga qo‘ng‘iroq qiling.

• Sog‘ingan insonlaringiz bilan uchrashuv tashkil qiling.

• Arazlashgan yaqin kishingiz bilan birinchi bo‘lib gaplashib ko‘ring.

• Ota-ona, buvi-buva yoki qarindoshlaringizni yo‘qlab qo‘ying.

• Do‘stlar davrasida bir dasturxon atrofida suhbatlashing.

• Yaqinlaringizga ularni qadrlashingizni aytishdan uyalmang.

Eng qimmat sovg‘a — e’tibor

Insonga har doim qimmatbaho sovg‘a kerak emas.

Ba’zan uning holidan xabar olish, dardini eshitish, birga choy ichish yoki shunchaki yonida bo‘lishning o‘zi katta mehrni anglatadi.

Yaqinlarimiz borligiga ko‘nikib qolish esa ularning qadrini ba’zan kech anglashimizga sabab bo‘ladi.

Shuning uchun mehrni keyinga qoldirmaslik kerak.

Kimnidir yaxshi ko‘rsangiz — ayting. Sog‘insangiz — qo‘ng‘iroq qiling. Ko‘rishgingiz kelsa — uchrashing. Arazlashgan bo‘lsangiz — yarashish uchun birinchi qadamni tashlashdan qo‘rqmang.

Chunki mehr-oqibat uchun alohida sana kerak emas. Ammo ba’zan insonga aynan shunday bir sana o‘z yaqinlarini yana bir bor qadrlashini eslatib qo‘yadi.

Bugun esa oddiy bir savolni o‘zingizga berib ko‘ring:

«Men bugun kimni xursand qila olaman?»