Кўпчилик дуода йўл қўядиган хато: Мусибат чақирмаслик учун дуода нима дейиш керак?
ҚисқачаAI ёрдамида тайёрланганКўрсатиш
- Дуо қилганда Аллоҳдан сабр сўраш инсоннинг ўзига билмаган ҳолда мусибат ва синовларни чақириб олиши хавфини туғдиради.
- Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам бунинг ўрнига дунё ва охиратда офият, яни барча ёмонлик ҳамда касалликлардан омонлик сўрашни тавсия қилганлар.
- Офият иймондан кейинги энг олий неъмат ҳисобланиб, у инсоннинг дин, тан ва қалб хотиржамлигини англатади.
Кундалик ҳаётда қийинчилик ёки синовларга дуч келганда, кўпчилигимиз беихтиёр: «Ё Раббим, менга сабр бер», дея дуо қилишга одатланганмиз. Бироқ ҳадиси шарифларда баён этилишича, дуо асносида фақатгина «сабр» сўрашнинг ўзига хос нозик жиҳатлари ва инсон билмасдан ўзига синов тилаб олиши хавфи мавжуд.
Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам бир саҳобийнинг мана шундай дуосини эшитиб, уни тўғрилаганлари ва банда учун энг хайрли бўлган сўров нима эканини ўргатганлари манбаларда келтирилади.
Ҳадисдаги ибратли воқеа: Сабрнинг ортида нима бор?
Ривоят қилинишича, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам бир кишининг: «Аллоҳим, Сендан сабр сўрайман», дея илтижо қилаётганини эшитиб қоладилар ва шундай марҳамат қиладилар:
«Сен Аллоҳдан сабр сўраб, бало (синов) сўрадинг-ку! Аллоҳдан офият сўрагин!»
Ушбу ўгитнинг асл маъноси ва ҳикмати нимада?
Сабр қачон керак бўлади? Сабр инсон бошига бирор оғир дард, бало, мусибат ёки йўқотиш тушганда талаб этиладиган фазилатдир;
Синовни ихтиёрий тилаб олиш хавфи: Инсон тўғридан-тўғри сабр сўрар экан, у гўёки сабр қилишга мажбур этадиган оғир синов ва мусибатларни ҳам ўзига чақириб олиши мумкин бўлади. Банда эса ўз иродаси қандай синовга дош бера олишини олдиндан била олмайди.
«Офият» нима ва нега айнан уни сўраш керак?
Пайғамбаримиз (с.а.в.) умматни синовга кириш эмас, балки ундан нажот топиш йўлини танлашга буюрганлар. Шу сабабли дуоларда офият сўраш энг гўзал амал ҳисобланади:
Офиятнинг маъноси: Офият — бу инсоннинг динида, дунёсида, тани ва қалбида барча ёмонлик, касаллик, фалокат ва кулфатлардан омонда бўлиши, саломатлик ва хотиржамлик ичида яшашидир;
Энг олий сўров: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам бошқа бир ҳадисларида: «Аллоҳдан дунё ва охиратда офият сўранглар, чунки ҳеч бир бандага иймондан кейин офиятдан кўра яхшироқ неъмат берилмаган», дея таълим берганлар.
Дуо қилувчилар учун амалий хулоса
Қийинчиликка тушмасдан туриб, олдиндан «сабр» сўраш ўрнига, ҳар бир мўмин-мусулмон Аллоҳ таолодан ҳар икки дунё омонлигини, балолардан ҳимоя қилишини ва тўлиқ офият ато этишини сўраши суннатга мувофиқдир.
Агар инсоннинг бошига тақдир тақозоси билан бирор мусибат тушган бўлса, ана ўша ҳолатда сабр қилиш ва ажру савоб умидида бўлиш талаб этилади.
Изоҳлар 0
…